شركت اينتل در ماه جولا‌ي امسال و پس از مدت‌ها تأخير و انتظار، نسل جديد پردازنده‌هاي ايتانيوم را عرضه كرد. اين پردازنده كه اكنون با نام رسمي ايتانيوم2 (و نام رمز Montecito) در معرض فروش قرار گرفته داراي دوهسته پردازشي و 7/1 ميليارد ترانزيستور است.  اينتل برخلا‌ف گفته‌هاي قبلي، پردازنده‌هاي مبتني بر معماري ايتانيوم 2 را با سرعت‌هاي كلا‌كي بين 4/1 تا 6/1 گيگاهرتز عرضه كرده است. برق مصرفي پردازنده جديد بين 76 تا صد وات اعلا‌م شده و به اين ترتيب اينتل مدعي است كه به‌رغم كاهش بيست‌درصدي مصرف برق در مقايسه با نمونه تك‌هسته‌اي ايتانيوم كارايي آن دو برابر شده است. گرچه حتي در صورت صحت اين ادعا، موفقيت ايتانيوم 2 در هاله‌اي از ابهام قرار دارد.

از روِيا تا واقعيت
<با معرفي معماري ايتانيوم، كه با همكاري HP و اينتل توسعه يافته است، EPIC به واژه‌اي منسوخ بدل مي‌شود. اين فلسفه طراحي جديد در آينده جانشين RISC و CISC خواهد شد. اين معماري در عين سازگاري كامل با محاسبات 32 بيتي مدخلي به آينده 64 بيتي خواهد بود.>

جملا‌ت فوق بخشي از ادعاهاي دو شركت HP و اينتل در سال 2001 و همزمان با معرفي اولين نسل پردازنده‌هاي ايتانيوم است. اين دو شركت حتي پا را از اين فراتر گذاشته و اعلا‌م كرده بودند كه ايتانيوم جايگزين معماري X86 خواهد شد. اتفاقي كه هرگز نيفتاد و  دو شركت در تحقق اولين بخش از اهداف خود ‌چنان كه انتظار مي‌رفت، موفق نبوده‌اند.

در واقع در وادي سرورهاي رده بالا،‌ پردازنده‌هاي خانواده Power شركت IBM و Ultra Sparc شركت سان، همچنان رقبايي قابل اعتماد و مقبول محسوب مي‌شوند و توانسته‌اند بخش عمده‌اي از بازار اين حوزه را به خود اختصاص دهند. در اين ميان البته تحولا‌ت ديگري نيز در اين زمينه رخ داد. شركت HP در سال 2004 اعلا‌م كرد از مشاركت در طراحي و توسعه پردازنده‌هاي ايتانيوم منصرف شده است. البته اين شركت بخش تحقيقاتي خود در زمينه ايتانيوم را در اختيار اينتل قرار داد و در عين حال اعلا‌م كرد كه همچنان از حاميان اين پردازنده خواهد بود.

از سوي ديگر، اضافه كردن كدهاي الحاقي به نرم‌افزارهاي 32 بيتيِ توسعه يافته براي معماري X86، به منظور فراهم ساختن امكان اجراي آن‌ها روي پردازنده‌هاي 64 بيتي، در تغيير وضعيت ايتانيوم تأثيرگذار بود. عرضه اين كدهاي الحاقي از سوي EM64T) AMD) نه‌تنها بخشي از مشكلا‌ت مقياس‌پذيري X86 را برطرف نمود، بلكه اينتل را نيز بر آن داشت تا با اضافه كردن اين ويژگي، از عقب افتادن در رقابت در اين زمينه جلوگيري كند. گو اين‌كه، چنين كاري اساساً مي‌توانست به پديد آمدن رقيبي بالقوه براي ايتانيوم منتهي شود. اين موضوع امروزه نمود بيشتري پيدا كرده است.

برخي از سرورهاي رده بالا‌ي شركت سان مايكروسيستمز (سري Galaxy) با بهره‌گيري از شانزده پردازنده opteron  كارايي بالا‌يي از خود نشان داده‌اند. به اين ترتيب گرچه پردازنده‌‌اي چون opteron براي بازاري متفاوت با ايتانيوم در نظر گرفته شده است، AMD با اين پردازنده و به كمك شركت‌هايي چون سان توانسته است تا حدودي به قلمروي سرورهاي رده بالا‌ نيز دست‌اندازي كند. همين موضوع در مورد اينتل نيز صادق است. پردازنده‌هاي Xeon اين شركت به واسطه پيشرفت‌هاي چشمگير X86 طي سال‌هاي اخير، به ويژه گسترش طراحي پردازنده‌هاي چند هسته‌اي، ‌توانسته‌اند بخشي از بازار ايتانيوم را از آن خود كنند. چه آن‌كه سازندگان نرم‌افزار بدون نياز به توسعه دوباره نرم‌افزارها براي يك پلتفرم جديد مي‌توانند از اين پردازنده‌ها بهره ببرند.

دو پارادوكس
نگراني عمده ديگر درباره ايتانيوم، به كارايي اين پردازنده باز مي‌گردد. به رغم به كارگيري يك فلسفه طراحي مدرن (فلسفه طراحي EPIC كه سرنام عبارت (Explicity Parallel Instruction Computing) مي‌باشد و در واقع آميزه‌اي از ويژگي‌هاي معماري RISC و VLIW را به ارث برده است) كه دست كم به لحاظ تئوري و در ميان محافل آكادميك بسيار تحسين‌برانگيز و آينده‌نگرانه به نظر مي‌رسد، اين پردازنده نتوانسته است چنان كه بايد، از نظر كارايي بر رقباي خود فايق آيد.

برآورده نشدن اين انتظارات بالا‌ از ايتانيوم (انتظاراتي كه شايد از ادعاهاي اينتل در مورد اين پردازنده نشأت گرفته باشد)، چه در مورد اجراي نرم‌افزارهاي توسعه‌يافته براي X86 روي اين پردازنده (از طريق شبيه‌سازي) و چه در مورد نرم‌افزارهايي كه اختصاصاً براي آن طراحي و ساخته شده‌اند، صادق است. در مورد اول، اينتل با تعبيه ترانزيستورهاي ويژه‌اي در نسل اول پردازنده‌هاي ايتانيوم امكان اجراي نرم‌افزارهاي X86 روي ايتانيوم را فراهم كرده بود، اما نسبت پايين كارايي به قيمت ايتانيوم در مقايسه با پردازنده‌هاي Xeon (كه علا‌وه بر اجراي طبيعي نرم‌افزارهاي X86 قيمت پايين‌تري نسبت به ايتانيوم دارند)، باعث ماندگاري بسياري از توسعه‌دهندگان در پلتفرم قديمي و غالب امروزي، يعني X86 شده است.

با اين وصف، توسعه موازي دو معماري متفاوت از پردازنده‌ها در حوزه سرورها از سوي اينتل، اين شركت را با وضعيتي متناقض روبه‌رو ساخته است. چنان كه به نظر مي‌رسد اينتل خود در جايگزيني ايتانيوم به جاي X86 ناتوان يا در خوشبينانه‌ترين حالت مردد است.

در مورد دوم نيز تأخيرهاي پياپي اينتل در ارتقا و عرضه پردازنده‌هاي ايتانيوم چنان بوده كه شركت‌هايي چون IBM به سادگي توانسته‌اند در بازار پردازنده‌هاي رده بالا‌ جولا‌ن دهند. ريزمعماري پردازنده‌هاي ايتانيوم در طول چهار نسل متوالي توليد (از 180 نانومتر تا 65 نانومتر) تغيير چنداني نكرده است و توليد نمونه دوهسته‌اي آن در زماني صورت گرفته است كه اكنون حتي به كارگيري فناوري توليد پردازنده‌هاي چندهسته‌اي به پي‌سي‌هاي خانگي معمولي هم رسوخ كرده است.
 
جالب آن كه، اينتل در مقام استدلا‌ل در اين باره به نكته جالبي اشاره مي‌كند. از ديدگاه اين شركت اگر تحولا‌ت پياپي و عملي‌سازي سريع نوآوري‌ها در دنياي پي‌سي‌ها امري پسنديده و مرسوم است، اين موضوع در دنياي سرورها غيرضروري و حتي دردسرساز است. به زعم اين شركت، دگرگوني‌هاي متوالي سخت‌افزاري، علا‌وه بر افزايش مشكلا‌ت در حوزه سرورها (طراحي مجدد چيپ‌ست، بهينه‌سازي‌هاي نرم‌افزاري و ...) برخلا‌ف مهم‌ترين خواسته مشتريان اين حوزه، يعني ثبات است.

در عين حال، چه اين ديدگاه توجيهي براي ناتواني اينتل در ارتقاي ايتانيوم تلقي شود و چه واقعيتي ملموس و منطقي، نتيجه اين امر، نرسيدن به اهدافي است كه اين شركت براي اين پردازنده در نظر گرفته بود. به هر حال نامشخص بودن نسبي وضعيت پيشرفت اين پردازنده و تأخيرهاي چند باره در عرضه مدل‌هاي سريع‌تر و پيشرفته‌تر ريسك مهاجرت به اين خانواده‌ از پردازنده‌هاي اينتل را تا جايي بالا‌ برده است كه بسياري از شركت‌ها رغبتي به پذيرش يا پشتيباني از آن ندارند. 1 به عنوان نمونه دو شركت دل و IBM از سال گذشته پشتيباني از اين پردازنده‌ها را لغو كردند.

آينده ايتانيوم
وضعيت كسب و كار شركت اينتل طي دو سال اخير چندان رضايت‌بخش نبوده است. كاهش محسوس درآمد اينتل از ابتداي سال جاري ميلا‌دي اين شركت را بر آن داشته است تا هزاران نفر از كاركنان خود را بركنار كند. اين شركت همچنين حوزه‌هاي كاري فاقد سودآوري خود را تعطيل يا واگذار مي‌كند. به عنوان نمونه،  اواسط سال جاري واحد طراحي و توليد تراشه‌هاي ويژه موبايل و كامپيوترهاي جيبي خود يعني Xscale را به شركتي به نام Marvell فروخت.

در عين حال واحد طراحي و توليد ايتانيوم همچنان به كار خود ادامه مي‌دهد و به رغم تمام مشكلا‌ت موجود، همچنان مورد علا‌قه اينتل است. در حال حاضر HP بيش از هفتاد درصد بازار سرورهاي مبتني بر ايتانيوم را در اختيار دارد و همين موضوع از نگاه برخي از كارشناسان باعث ايجاد ترديد درباره ناميدن ايتانيوم به عنوان يك استاندارد صنعتي شده است.

در عين حال اينتل براي رهايي از وضعيت فعلي به يك خط مشي دقيق و كامل نياز دارد. اين شركت اقدامات ديگري را نيز به منظور گسترش ايتانيوم در حوزه سرورهاي انجام داده است. به عنوان نمونه،  اعلا‌م كرده است كه در سال 2008 با عرضه چيپ‌ست‌هاي يكپارچه سازگار با  پردازنده‌هاي Xeon و ايتانيوم، پلتفرم مشتركي را در اين حوزه معرفي خواهد كرد تا امكان ارتقا به پردازنده‌هاي ايتانيوم براي مشتريان Xeon را فراهم كند.

در نهايت بايد ديد كه آيا ايتانيوم نيز به عنوان يكي ديگر از بلندپروازي‌هاي جاه‌طلبانه اينتل با شكست مواجه خواهد شد يا اين شركت براي اثبات اين كه اين پلتفرم سزاوار نامي الهام گرفته از آن كشتي غول پيكر مغروق، تايتانيك، نيست،2 سياست‌هاي تازه‌اي دارد.

پي‌نوشت
1- نمونه بارز اين موضوع شركت سيليكون گرافيكس است. اين شركت اوايل سال جاري اعلا‌م ورشكستگي كرد. سيليكون گرافيكس تأخيرهاي متوالي در عرضه ايتانيوم، پردازنده‌‌اي كه ستون اصلي پلتفرم‌هاي ويژه گرافيك و جلوه‌هاي تصويري اين شركت محسوب مي‌شد،‌ را يكي از دلا‌يل عمده ورشكستگي ناميده بود.

2 - اولين بار اسكات مك ‌نلي مدير اجرايي پيشين شركت سان، لقب <ايتانيك> را به پردازنده‌هاي ايتانيوم شركت اينتل داده بود؛ لقبي كه به شدت مورد استقبال قرار گرفت و به سرعت شايع شد!

1 -  تغيير SSID پيش‌فرض
پيدا كردن يك Access Point با SSID پيش‌فرض كارخانه، كار سختي نيست. كافي است يك لپ‌تاپ، يك آنتن با gain  مناسب و يك برنامه Netstumbler در اختيار داشته باشيد. با زدن چرخي در اطراف، به راحتي APهايي را كه از نام پيش‌فرض كارخانه استفاده مي‌كنند، كشف خواهيد كرد. با داشتن SSID هر كسي مي‌تواند به راحتي با AP ارتباط برقرار كند. با اين حال اگر SSID را از حالت پيش‌فرض كارخانه به يك شناسه دلخواه و غيرقابل حدس تغيير دهيد، ديگر كسي نمي‌تواند با Netstumbler يا فهرستي از SSIDهاي معمول (به اينجا سري بزنيد. فهرستي از SSIDهاي پيش‌فرض كه معمولا‌ً مورد استفاده واقع مي‌شوند را مشاهده خواهيد كرد) بهAPهاي شما دسترسي داشته باشد.

2 - جست‌وجوي APهاي جعلي
APهاي جعلي، نقاط دسترسي فريبنده و غيرقابل اعتمادِ شبيه‌سازي شده‌اند. جعل AP مكانيزمي براي فريب‌دادن قرباني‌هاست تا بدون اين‌كه بدانند، به يك AP شبيه‌سازي شده وصل شوند و از آن استفاده كنند.
راه انداختن يك AP جعلي، كار ساده‌اي است.
 
با هزينه حدود صد دلا‌ر مي‌توان يك AP خريد و با اتصال آن به شبكه سيمي LAN، در شبكه يك backdoor ايجاد نمود. با داشتن يك لپ‌تاپ، لينوكس، (hostap.epitest.fi) و  airsnarf.shmoo.com) Air Snarf) به راحتي مي‌توان يك AP جعلي ساخت. مهاجمان AP SSID جعلي را با APهاي شما همسان در نظر گرفته و اگر كانال كاري آن‌ها را مطابق Access Pointهاي شما انتخاب كنند، سرويس‌گيرندگان  به آن دستگاهي وصل خواهند شد كه سيگنال قوي‌تري داشته باشد. پس از اتصال سرويس‌گيرنده‌ها، مهاجم مي‌تواند تمام ارتباطات و داده‌ها را زير نظر گرفته و username و password كاربران را به سرعت سرقت كند.

براي اجتناب از اين خطرات بايد به دنبالAP هاي جعلي بگرديد. براي اين كار مي‌توانيد از kismet ،wellenreiter ياAiro Peek و Wireless Sniffer استفاده كنيد. البته در اصل اولين نقطه مبارزه شما با مهاجمان و هكرها، ايجاد يك محيط مناسب براي شبكه است. علا‌وه بر بهينه‌سازي مكان APها و تهيه نقشه از شبكه خود، كاربران را با ريسك‌هاي تهديدكننده و عواقب خرابكاري در شبكه آشنا كنيد.

3 - غيرفعال كردن SNMP
پروتكل Simple Network Management Protocol) SNMP) در ابزارهاي مبتني بر TCP/IP به وفور مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اكثر برنامه‌هاي مديريت شبكه مثل Microsoft Network Monitor ،HP Openview، و IBM Tiroli Netview باSNMP مرتبطند و توانايي كار با آن را دارند. يك مرورگر SNMP كه يك ابزار نظارت و مديريت پركاربرد در شبكه است، با استفاده از پايگاه اطلا‌عات سلسله مراتبي مديريتي MIB، با دستگاه‌ها ارتباط برقرار كرده و داده‌ها را از آن‌ها دريافت مي‌كند. براي مثال، snmp walk يك مرورگر ساده SNMP بوده و مي‌تواند به اجزاي شبكه فراميني را ارسال كرده يا داده‌ها را از آن‌ها دريافت كند.

پروتكل SNMP خيلي امن نيست و فقط از يك string براي امنيت سطح پايين خود استفاده مي‌كند. اين رشته كهcommunity string  ناميده مي‌شود، چيزي شبيه رمزهاي عبور گروهي است ك افراد زيادي مي‌توانند از آن مطلع باشند. سه نوع رشته گروهي در SNMP وجود دارد: فقط خواندني، خواندني / نوشتني، و trap؛ كه اولي و دومي براي ارسال و دريافت داده‌ها بوده و سومي به ندرت مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

به هر ترتيب در شبكه‌ جاهاي زيادي وجود دارد كه مجبوريد در آن‌ها از يك دستگاه مبتني بر SNMP استفاده كنيد. رشته‌هاي فوق كه اكثراً در دفترچه راهنماي محصول آورده شده است، در اختيار همه بوده و در اين صورت هر فردي مي‌تواند با Telnet يا HTTP به دستگاه دسترسي داشته باشد.

به همين علت، توصيه مي‌كنيم SNMP را در تجهيزات شبكه خود غيرفعال كنيد و اگر هم بر استفاده از آن اصرار داريد، رشته‌هاي دستگاه‌ها را به رشته‌هايي بلند و غيرقابل حدس تغيير دهيد. از گذاشتن نام شركت توليدكننده،SSID شبكه و حتي كليدهاي WEP جداً پرهيز كنيد. با گذاشتن وقت مناسب يك رشته قوي بسازيد. اين اولين خط دفاع شماست و اگر مهاجم يكي از اجزاي شبكه شما را در اختيار داشته باشد، كل شبكه در اختيار او خواهد بود.
اگر از يك AP ساخت سيسكو استفاده مي‌كنيد، بايد به اين نكته توجه كنيد كه محصولا‌ت سيسكو از Cisco Discorery Protocol) CDP) پشتيباني مي‌كنند. پس CDP يا هر پروتكل ارتباطي مورد استفاده دستگاه را حتماً غيرفعال كنيد.

4 - قطع منبع تغذيه
فرض كنيد در فاصله صد متري از AP خود، سيگنال قوي و مناسبي دريافت مي‌كنيد. در اين صورت با استفاده از آنتن‌هايي با gain بالا مثلا‌ً 16‌ يا 20dbe عملا‌ً مي‌توانيد برد شبكه را تا چند كيلومتر افزايش دهيد. اين به آن معني است كه هر كس در اين فاصله مي‌تواند با AP شما ارتباط برقرار نمايد و با خيال راحت براي نفوذ به شبكه شما تلا‌ش كند. پس حتماً اگر از شبكه استفاده نمي‌كنيد، APها را خاموش كنيد.

چون سيگنال‌هاي راديويي در همه جا منتشر مي‌شوند، اولين كاري كه بايد انجام دهيد آن است كه يك سري تنظيمات توان مصرفي را براي AP خود در نظر بگيريد تا به اين طريق يك سلول با پوشش راديويي محدود ايجاد كرده باشيد. كاهش توان AP، سيگنال منتشره شده را ضعيف مي‌كند و در اين صورت ناحيه كوچك‌تري توسط AP شما پوشش داده خواهد شد.

دومين كاري كه بايد انجام دهيد آن است كه سيگنال‌هاي ارسالي را در خارج از محيط خود آزمايش كنيد. اگر قدرت سيگنال‌ها زياد بود، مجبوريد كمي آن‌ها را تضعيف كنيد. مي‌توانيد با نصب يك تضعيف كننده كار را به خوبي انجام دهيد. پيدا كردن تضعيف‌كننده مناسب در فروشگاه‌هاي قطعات الكترونيكي كار سختي نيست. راه‌حل‌هاي خوبي براي اين‌كار دارد.

نهايتاً اين‌كه، بايد از تكنيك شكل دادن به سيگنال RF استفاده كنيد. براي اين‌كار به جاي استفاده از آنتن‌هاي يك جهته،‌بايد از آنتن‌هاي دو جهته يا دو تكه براي جهت‌دهي به موج راديويي منتشرشده از APها استفاده كنيد.

شکل 1 براي مشاهده عکس در ابعاد بزرکتر روي آن کليک کنيد.

5 - امن كردن Access Pointها با اتصال به فايروال
شبكه نشان داده شده در شكل 1 را در نظر بگيريد. در نگاه اول اين شبكه يك شبكه خوب با ملا‌حظات امنيتي مناسب به نظر مي‌رسد. به نظر شما مشكل اين شبكه چيست؟ درست است، AP پشت فايروال قرار گرفته است. اين يعني وجود يك درِ پشتي به شبكه شما.

اين مورد مشكل تازه‌اي نيست. در بسياري از شركت‌ها كارمندان روي كامپيوترهايشان برنامه‌هاي مديريت از راه دوري مثل PcAnywhere نصب مي‌كنند تا زماني كه در شركت نيستند، بتوانند با يك خط تلفن به كامپيوتر خود دسترسي داشته باشند.

بدون توجه به دليل اين‌كار، مي‌توان گفت اين افراد با ايجاد BackDoor، شبكه را در معرض حمله و نابودي قرار مي‌دهند. در اكثر مواقع هم مدير شبكه از اين روزنه‌ها خبر نداشته و با خيال راحت مشغول تنظيم فايروال براي امنيت بيشتر شبكه هستند. غافل از اين‌كه اوضاع خراب‌تر از آن است كه آن‌ها فكر مي‌كنند.

با قرار دادن AP پشت فايروال، يك دسترسي ميانبر به پشت فايروال و درون شبكه ايجاد خواهيد كرد. براي حل مشكل بايد شبكه بي‌سيم و شبكه سيمي خود را با روش DMZ از هم جدا كنيد. توصيه مي‌كنم كه به شبكه خود، بين شبكه داخلي (intranet) و شبكه خارجي (internet) يك DMZ يا يك شبكه بي‌سيم غربال‌شده اضافه كنيد. در اين DMZ مي‌توانيد سرورauthentication، وب سرور، و سرور DNS خود را قرار دهيد. با قرار دادن سرور احراز هويت در اين قسمت، مي‌توانيد ترافيك بين شبكه خارجي و داخلي را تنظيم كنيد.
 

شکل 2

در اين حالت با داشتن امكانات بي‌سيم، مي‌توانيد APها را از شبكه سيمي جدا كنيد و يك راه‌ قابل اعتماد به داخل شبكه خود داشته باشيد.
 
به اين روش، تقسيم‌بندي شبكه مي‌گويند و با آن نقاط بي‌سيم شبكه خود را به تكه‌هاي جدا از هم تقسيم مي‌نماييد و اتصال آن‌ها به ديگر اجزا را با سرور authentication محدود خواهيد كرد.
 
ساده‌ترين تقسيم‌بندي شبكه با WDMZ در شكل 2 نشان داده شده است. توجه كنيد كه شبكه بي‌سيم پشت سرور احراز هويت قرار گرفته است كه به صورت يك پراكسي عمل مي‌كند و ساختار داخلي شبكه همچنان مخفي خواهد ماند.

شبكه نشان داده شده در شكل 2 از شبكه شكل 1 بهتر است، اما ايده‌آل نيست. در اين حالت هم قوانين تعيين‌شده در فايروال ناديده گرفته مي‌شوند. به شكل 3 توجه كنيد. WDMZ مستقيماً به فايروال متصل شده است.

شکل 3

توجه كنيد كه در اين حالت هم سرويس‌گيرنده‌ها مجبورند در لا‌يه دوم TCP تأييد هويت شوند، اما با فايروال هم مي‌توان ترافيك غيرمجاز را بلوكه كرد. فراموش نكنيد كه در شبكه بي‌سيم از WEP يا EAP استفاده كنيد.
 
فقط يك نكته ديگر را به خاطر داشته باشيد. APها را هميشه به سوييچ وصل كنيد نه هاب. هاب‌ها مثلAPها اطلا‌عات را به كل شبكه منتشر مي‌كنند. لذا هر كسي مي‌تواند داده‌هاي رد و بدل شده را زير نظر بگيرد. اما سوييچ اطلا‌عات را فقط به مقصد ارسال كرده و ديگر زير نظر گرفتن كل ترافيك براي ديگران آسان نخواهد بود.

6 - محدود كردن دسترسي به شبكه سيمي
ما در مورد امنيت شبكه‌هاي بي‌سيم صحبت مي‌كرديم يا بي‌سيم؟ قسمت زيادي از شبكه بي‌سيم را اتصال آن به شبكه سيمي زيرساخت تشكيل مي‌دهد. قبلا‌ً در مورد AccessPointهاي جعلي صحبت كرديم.
 
افرادي كه در يك قسمت عمومي مثل پاركينگ در شركت شما به شبكه سيمي دسترسي دارند، به راحتي مي‌توانند با يك لپ‌تاپ يك Access Point جعلي بسازند و با Ethereal به دنبال username و passwordهاي متني مبادله شده در شبكه بگردند، با nmap شبكه شما را اسكن كنند و در بهترين حالت با رها كردن آن، به ديگران اجازه استفاده آزاد از آن را بدهند.

پس دسترسي به شبكه سيمي خود را حتماً كنترل كنيد و از اين‌كه هر كسي نمي‌تواند به راحتي به آن دسترسي داشته باشد، اطمينان حاصل كنيد.

7 - محكم كردن Access Pointها و كلا‌ينت‌ها!
محكم كاريAP ها يك پروسه قدم به قدم براي پيكربندي امنيتي سيستم و محافظت در مقابل دسترسي‌هاي تأييد نشده است. اكثر توليدكنندگان،APهاي توليدي خود را طوري عرضه مي‌كنند كه به آساني قابل راه‌اندازي و عرضه باشد و براي اين‌كار بسياري از تنظيمات اوليه امنيتي دستگاه را غيرفعال مي‌نمايند. با فعال‌سازي و تنظيم‌كردن بسياري از قابليت‌هاي دروني اين دستگاه‌ها مي‌توان از آن‌ها يك نقطه دسترسي امن و قابل اطمينان ساخت. فهرست زير راه‌هايي براي محكم كاري AP‌ها! ارائه مي‌كند:

●پروتكل‌ها و قابليت‌هاي غيرضروري را غيرفعال كنيد.
‌●‌ قابليت‌هاي اضافه براي رمزنگاري و احراز هويت مثل EAP را فعال كنيد.
●‌AP را در مكان امن و مناسبي قرار دهيد تا از دستكاري و سرقت در امان باشد.
‌●‌AP را از عوامل محيطي و طبيعي مثل رعد و برق يا باد شديد محافظت كنيد.
‌●‌ به صورت دوره‌اي تلا‌ش براي حملا‌ت هكرها را با برنامه‌هايي كه در اين زمينه وجود دارند كنترل كنيد.

پس از محكم‌كاري APها نوبت به امن‌سازي كلا‌ينت‌هاست. آخرين نرم‌افزارهاي امنيتي، آنتي‌ويروس‌هاي بروز شده و فايروال‌هاي شخصي قوي مثل Zone Alarm يا Black ICE را روي آن‌ها نصب كنيد.

 Firmware چيست؟ 
جواب دادن به اين سؤال كمي پيچيده است. تا حدودي مي‌توان گفت كه با يك <مفهوم> سر و كار داريم؛ مفهومي به نام <ميان‌افزار>؛ موجوديتي كه نه سخت‌افزار است نه كاملاً مي‌توان آن را نرم‌افزار دانست. بهتر است كمي بيشتر توضيح دهيم. براي مديريت هر سخت‌افزاري يا بهتر بگوييم براي استفاده بهينه از امكانات سخت‌افزاري، نيازمند يك سيستم مديريتي هستيم كه توانايي مديريت و زمانبندي اجرا و كنترل فرآيندها و پردازش‌ها را داشته باشد. در مدل‌هاي پيشرفته (مانند انواع كامپيوتر، برخي از مدل‌هاي گوشي موبايل و انواع Handheld) نام اين سيستم مديريتي سيستم‌عامل و در مدل‌هاي ساده‌تر (مانند انواع پخش‌كننده MP3، انواع ساده گوشي موبايل همانند نوكيا 1100 و انواع ساده‌تر و دستگاه‌هاي ساده‌تر  مانند انواع رايتر) نام آن Firmware يا به فارسي، ميان‌افزار است.

در انواع پيشرفته، كار ميان‌افزار ترجمهِ دستورات نرم‌افزاري به زبان قابل فهم براي سخت‌افزار و در انواع ساده‌تر، مثلاً در يك پخش‌كننده MP3، تفسير فرامين صادر شده از طريق دكمه و درخواست اجراي فرمان مورد نظر از سيستم يا مدارات موجود در دستگاه است. 

 
محل دقيق ميان‌افزار كمي بالاتر از سخت‌افزار است. در واقع مي‌توان اظهار داشت كه اولين نرم‌افزار مرتبط ( يا حتي تنها نرم‌افزار) با سخت‌افزار، ميان‌افزار است. برنامه‌نويسان مي‌دانند كه محل قرارگيري ميان‌افزار، دقيقاً پايين‌تر از اسمبلر است.

ميان‌افزارها را در كارگاه يا كارخانه به وسيله دستگاه‌هايي به نام Emulator در حافظه‌هاي قابل برنامه‌ريزي و فقط خواندني موسوم به Programable Read- Only Memory) PROM) قرار مي‌دهند. در واقع اين حافظه‌ها را به وسيله Emulator برنامه‌ريزي مي‌كنند. يك نمونه از انواع اين حافظه‌ها همان بايوس كامپيوتر است كه ميان‌افزاري را (همان تنظيمات بايوس) نيز اجرا مي‌كند. محتويات اين حافظه‌ها نيز ايستا است و پس از خاموش شدن دستگاه به اطلاعات موجود در آن‌ها صدمه‌اي وارد نمي‌آيد.

گاهي ممكن است در زمان طراحي و توليد اين ميان نرم‌افزارها (كه در مرحله طراحي و توليد گهگاه به اندازه يك برنامه سنگين محاسباتي زمان‌بر هستند) مشكلاتي به وجود آيد كه تنها در زمان عملكرد مشخص شوند. از اين رو توليدكنندگان سخت‌افزار مرتباً به بررسي ميان‌افزارهاي نصب شده اقدام مي‌كنند و در صورت وجود خطا يا ايراد نرم‌افزاري، اقدام به برطرف نمودن آن ايراد مي‌كنند و نسخه بروز شده آن ميان‌افزار را منتشر مي‌سازند. از اين رو بروز‌رساني ميان‌افزار سخت‌افزار‌هاي نصب شده در كامپيوترمان، گوشي موبايلمان، پخش‌كننده MP3 و دستگاه‌هاي سخت‌افزاري كه كنترل شبه‌‌نرم‌افزاري دارند، كاري عاقلانه و سنجيده است.


رايتر شما چه CD Writer باشد، چه DVD Writer، فارغ از نوع، مدل و نشان تجاري دستگاه، داراي يك Firmwareاست. مانند تمام نرم‌افزارها، Firmware نيز مرتباً از سوي سازنده ارتقا پيدا مي‌كند. دليل اين كار نيز كاملاً مشخص است؛ برطرف كردن مشكلات و نواقصي كه در زمان طراحي يا توليد و اجراي آن به‌وجود مي‌آيند.

اين مشكلات ممكن است در مراحل اوليه طراحي و توليد خود را نشان ندهند. معمولاً پس از اجراي نرم‌افزار، نمايش انواع باگ‌ها و مشكلات منطقي و غير‌منطقي شروع مي‌شود و شب‌هاي به‌يادماندني‌اي را براي تيم طراحي به يادگار خواهد گذاشت. از اين‌رو هر توليد‌كننده‌اي براي اين‌كه ضمن حفظ اعتبار خود مشكلاتي را كه ممكن است در زمان استفاده توسط كاربر تشخيص داده شوند، برطرف سازد، اقدام به تهيه نسخه‌هاي بهبود يافته Firmware دستگاه‌هاي توليدي خود مي‌نمايد.

توجه داشته باشيد كه ممكن است در زمان استفاده از درايو نوري خود، هرگز متوجه مشكلات موجود نشويد، اما مطمئن باشيد اگر با روشي كه در ادامه معرفي خواهد شد، آگاهي يافتيد كه Firmware بروز شده‌اي از سوي توليد كننده ارائه شده است، به طور حتم مشكل يا مشكلاتي در Firmware دستگاه وجود دارد. بنابراين مي‌توانيد اقدام به بروز‌كردن دستگاهتان كنيد.

مراحل كار
اول از همه بايد نوع و مدل درايو موجود را تشخيص دهيد. براي اين‌كار بهتر است از خود ويندوز كمك بگيريد. البته نرم‌افزارهايي هم وجود دارند كه به بررسي سخت‌افزارهاي نصب شده روي كامپيوتر مي‌پردازند و نشان تجاري، مدل و اطلاعات مختلفي از جمله نگارش و مدل Firmware هر دستگاه را به شما ارائه مي‌دهند.

از قسمت System Properties تب Hardware را انتخاب نماييد و روي دكمه Device Manager كليك كنيد. روي علامت (+) عبارت DVD/CD-ROM Drives كليك كنيد. فهرست درايوهاي نوري موجود روي كامپيوترتان را مشاهده خواهيد كرد. در اين فهرست نام هر دستگاه به همراه مدل آن آورده شده است. به عنوان مثال، به چنين عبارتي برخورد خواهيد كرد:

SONY DVD RW DRU-8208A
اين عبارت علاوه بر نام توليد‌كننده، نوع و مدل دستگاه را نيز نمايش مي‌دهد. اگر از اين روش لذت نمي‌بريد، مي‌توانيد از Nero كمك بگيريد. در مجموعه نرم‌افزاري Nero، برنامه‌اي به نام Nero Info Tool وجود دارد كه از همان ابزارهايي است كه تمام زير‌و‌بم‌‌هاي موجود و مرتبط با درايوهاي نوري را بررسي مي‌كند. مزيت استفاده از اين ابزار اين‌است كه نگارش Firmware درايو را نيز نمايش مي‌دهد.

پس از اين‌كه اطلاعات مورد نظر را استخراج كرديد، به اينترنت متصل شويد و در موتور جست‌و‌جوي گوگل، از كليد‌واژه تركيبي زير براي يافتن فايل مورد نظر استفاده كنيد:
 
 Properties + Firmware + Download&Your Drive name

در عبارت بالا به جاي Your Drive name & Properties نام و مدل دستگاهتان را كه در مرحله قبل استخراج كرديد، بنويسيد. به عنوان مثال، من براي DVD Writer خود بايد چنين واژه‌اي را جست‌و‌جو كنم:

SONY DVD RW DRU-820A + Firmware + Download

توجه كنيد كه تنها قسمت اول را تغيير دهيد. با اين‌كار (استفاده از اين كليدواژه) گوگل در سايت‌هايي جست‌و‌جو خواهد كرد كه حاوي لينك‌هايي به منابعي هستند كه شامل آن سه كليد واژه ذكر شده مي‌گردند. مطمئن باشيد كه اولين يا دومين هينت (نتيجه يك جست‌و‌جو در يك موتور جست‌و‌جو، تعدادي هينت يا تطابق است كه به صورت فهرست شده نمايش داده مي‌شوند) شما را به هدف خواهد رساند.

معمولاً تمام تلاش‌هاي ما سرانجام به دانلود يك فايل چندصد كيلوبايتي منتهي خواهد شد. توجه داشته باشيد كه علاوه بر خود توليد كننده، شركت‌ها و حتي اشخاص ديگري نيز اقدام به تهيه Firmware براي دستگاه‌ها مي‌نمايند. بر اساس تجربه بهتر است از نسخه‌اي استفاده كنيد كه توسط خود سازنده ارائه شده است.

پس از اين‌كه فايل يا فايل‌ها را دانلود كرديد، زماني فرا مي‌رسد كه ‌بايد مهم‌ترين و شايد خطرناك‌ترين قسمت كار را انجام دهيد. در اين مرحله بايد يك فايل اجرايي را اجرا كنيد تا روند آپديت‌كردن بايوس به صورت خودكار طي شود. البته قبل از انجام هركاري، روشي را كه سازنده اعلام كرده است، به دقت مطالعه كنيد. ممكن است براي اين كار لازم باشد تغييراتي را به صورت موقت در آرايش سخت‌افزاري كامپيوترتان اعمال كنيد. ممكن است نياز باشد زماني كه شما دو درايو را به يك كابل متصل كرده‌ايد، يكي را از كابل موقتاً جدا نماييد و پس از آپديت شدن بايوس درايو مورد نظرتان، دوباره درايو ديگر را به كابل متصل كنيد.

 با اين حال قدر مسلم اين است كه دقت داشته باشيد فارغ از نوع و مدل دستگاه، زماني كه برنامه مشغول آپديت كردن بايوس درايوتان است (كه مدت زمان اندكي است) هرگز برنامه‌هاي ديگري را اجرا نكنيد.  قبل از اجرا، اتصال به اينترنت خود را قطع نماييد و برنامه آنتي‌ويروس خود را نيز غير‌فعال كنيد. همچنين هر نوع CD و يا DVD را از درايو خارج كنيد.

دقت كنيد كه ممكن است در طي اين زمان چراغ‌ يا چراغ‌هاي روي درايو روشن شوند يا چشمك بزنند. اين عمل غير عادي نيست. تعجب نكنيد و هرگز اقدام به باز كردن درِ درايو نكنيد. همچنين سعي كنيد برق كامپيوتر قطع نشود! چون ممكن است مجبور شويد درايو را براي تعمير به گارانتي بفرستيد يا در بدترين شكل ممكن، مجلس ختمي براي درايو محبوبتان برگزار كنيد.

اما از هيچ چيز نترسيد. شخصاً بارها اين‌كار را انجام داده‌ام و حتي درايوهاي دوستان و آشنايان را نيز از اين آزمايش‌ها گذرانده‌ام. خيالتان راحت باشد. اين كار را اگر بر اساس روشي كه از سوي توليد‌كننده ارائه شده است انجام دهيد، هيچ مشكلي براي درايو‌تان به وجود نخواهد آمد.

پس از اين‌كه Firmware درايوتان را آپديت كرديد، مطمئناً درايوتان بي‌عيب و نقص‌تر از گذشته كار خواهد كرد، اما انتظار نداشته باشيد كه فرآيند رايت كردن اطلاعات با سرعت بيشتري انجام شود يا سخت‌افزار دستگاهتان تغيير كند. اما مطمئنا خطاهاي كمتري در زمان خواندن و نوشتن انواع ديسك‌ها بروز خواهد نمود. 

منبع: اينفو ورلد

تعداد بسيار زيادي از بسته ابزارهاي اپن‌سورسي كه من بررسي كردم، با اي‌جكس (Asynchronous JavaScript and :XML) كه بيشتر از يك‌سال از پيدايش آن نمي گذرد، كار مي‌كنند.
ايده استفاده از جاوااسكريپت همراه با يا بدونXML  براي افزايش هوشمندي و كارايي صفحه وب به اولين روزهاي پيدايش وب برمي‌گردد و اي‌جكس هم اكنون يكي از بهترين روش‌ها براي توزيع برنامه‌هاي كاربردي كلاينت با كمترين دردسر مي باشد.

اگر علاقمنديد بدانيد كه آيا اين بسته‌هاي نرم‌افزاري اپن سورس با بهترين ابزارهاي تجاري رقابت مي كنند يا نه، آسان‌ترين پاسخ اين است كه بگوييم در كليات نه، ولي گاهي در جزئيات خاص، بله.

بهترين برنامه‌هاي كاربردي اختصاصي شناخته‌شده مانند: Backbase ،JackBe، و Tibco's General Interface، همگي محيط‌هاي پيشرفته را همراه با بسته ابزارهاي جامع، eventهاي سطح بالاو debuggerها، ارائه مي‌كنند. با آن‌ها، مي‌توانيد برنامه‌هاي كاربردي‌اي را كه در محيط محدودي از يك مرورگر وب اجرا مي‌شوند، اما تقريباً همه فيچرهاي كد محلي را ارائه مي‌كنند، بنويسيد.

هيچ‌كدام از بسته‌هاي نرم‌‌افزاري اپن‌سورسي كه من بررسي كرده‌ام، به لحاظ تعداد و وسعت، به پاي بسته‌هاي نرم‌افزاري تجاري، نمي‌رسند. اما اين به اين معني نيست كه موارد ارزشمندي در پروژه‌هاي اپن سورس اي‌جكس وجود ندارد، بلكه همين حالا هم علاقه زيادي به اين محيط وجود دارد.

شش انتخاب‌
پس از بررسي بيش از دوازده بسته نرم‌افزاري خوب و هزارها راه‌حل جامع و كامل، بسته ابزارهاي قدرتمندي را كه توسط شركت‌هاي معتبر پشتيباني مي‌شوند انتخاب كردم كه عبارتند از: DOJO ،Google Web Toolkit ،Microsoft Atlas ،Open Rico and Prototype ،Yahoo AJAX Library  و Zimbra's Kabuki AJAX Toolkit ممكن است كهMicrosoft Atlas اپن‌سورس نباشد (به مجوز نياز داشته باشد)، اما كدي كه شما با سيستم  ايجاد مي‌كنيد بسته به نوعي كه خودتان تمايل داريد، مجوز مي‌گيرد و قادر خواهيد بود كه برنامه‌هاي كاربردي Atlas را با محدوديت‌هاي كاربردي اندك، ايجاد كنيد.

شش برنامه كاربردي كه مورد بررسي قرار گرفتند، همگي داراي تعداد زيادي ابزارهاي  بسيار سودمند، جهت توليد واسط كاربر و background مي‌باشند كه مراحل ساخت يك برنامه كاربردي اي‌جكس را آسان مي‌كنند.

توسعه‌دهندگان وب، استفاده از برنامه‌هاي كاربردي را هنگامي كه تنها مي‌خواهند قسمت كوچكي را به وبشان اضافه يا صفحه‌اي را بروزرساني كنند، ترجيح مي‌دهند. چنانچه براي مثال، مي‌خواهيد يك پانل متحرك يا يك جدول پويا را اضافه كنيد، معمولاً مي‌توانيد آن‌ها را Copy و Paste كنيد. اين مثال‌ها عموماً با روش گفته‌شده قابل انجام هستند.

با اين حال اگر بخواهيد كاري را انجام دهيد كه با چارچوب اوليه متفاوت باشد،لازم است تغييراتي را در كد اعمال نماييد. اين موردي آشنا براي برنامه‌نويساني است كه از برنامه‌هاي اپن‌سورس استفاده مي‌كنند: اغلب كد كاملاً خوب است، اما به نظر مي‌رسد كه توسعه‌دهنده‌ها ترجيح مي‌دهند كد موجود را كنار گذاشته و از ابتدا كدنويسي كنند تا اين‌كه مهندسي مجدد انجام دهند؛ حتي اگر اين كار راحت‌تر باشد.

به عنوان نمونه، با برخي از اين ابزارها، تنها چند دقيقه از وقت من صرف اضافه كردن يك جدول از داده‌ها كه مي‌تواند روي كلاينت ذخيره شده باشد، مي‌شود. اما اگربخواهم بي‌درنگ چيزي را بسازم يا كار متفاوتي انجام دهم، كد شكسته شده و مستندات هم كمك نخواهد كرد.

اين به‌هم‌ريختگي بدين معني است كه هر تيم توسعه‌دهنده، قبل از به كارگيري ابزارهاي اي‌جكس، بايد در مورد محيطي كه مي‌خواهد كار كند، به خوبي فكر كند. اگر برنامه‌نويساني داريد كه توانايي، زمان و انعطاف‌پذيري استفاده از كدهاي اپن‌سورس را دارند، اين ابزارها، فوق‌العاده‌اند. اگر شما يك برنامه‌نويس جديد يا كسي هستيد كه وقت كافي براي درگير شدن در يك پروژه را نداريد، بايد مجدداً هزينه‌ها را برآورد كرده و به بسته‌هاي نرم‌افزاري حرفه‌اي بيشتر توجه كنيد.

DOJO
اگر يك پروژه اپن سورس اي‌جكس وجود داشته باشد كه پيشتاز باشد، حتما ًDOJO است. لزوما ًDOJO در هر ويژگي از بقيه بهتر نيست، اما هم به لحاظ وسعت و هم عمق، همراه با مجموعه بزرگي از اجزاي قابل‌تغيير، بر ديگران برتري دارد. شايد همين ويژگي سبب شده است كه اخيراً شركت‌هاي آي‌بي‌ام و سان، پشتيباني DOJO را بپذيرند.

پروژه وب‌سايت و كدنويسي آن كه از امكانات اپن سورس استفاده مي‌كند و توسط يك تيم توسعه‌دهنده مشتاق و بي‌طرف، اجرا شد به طور بي‌سابقه‌اي مورد توجه قرار گرفت. مديريت و هدف اين پروژه، به طور مشخص، تشويق هرچه بيشتر به فلسفه اصلي DOJO، يعني شفافيت و سهولت، بود.
 
DOJO يك بسته ويرايشي عالي دارد، مجموعه جامعي از تصاوير متحرك، برخي ابزارهاي drag and drop و خيلي چيزهاي ديگر. ابزاري براي توليد نقشه‌ها از گوگل و ياهو نيز، در نسخه اخيرآن يعني 1.3.0 ايجاد شده است.

احساس مي‌كنم DOJO نيز كمي با مشكلات كيفي معمول در پروژه‌هاي اپن سورس، درگير است. برخي از قسمت‌هاي كتابخانه به خوبي مستندسازي شده است و از طريق مجموعه خوبي از صفحات دمو، نشان داده مي‌شود. قسمت‌هاي ديگر مستندسازي كمتري داشته و مستندسازي به عهده خود توسعه‌دهندگان، واگذار مي‌شود كه چنانچه تمايل داشته باشند، خود راهنمايي براي شرح پروژه، ايجاد كنند.

 اضافه‌كردن بسته ابزار DOJO به برنامه كاربردي وب شما، خيلي ساده است. منبع كد به صورت ماجولار است. بنابراين برنامه كاربردي شما تنها بايد قسمت‌هايي را كه از مكانيزم لود DOJO استفاده مي كنند، لود كند. در بيشتر موارد تنها چيزي كه بايد اضافه كنيد، يك خصوصيت اضافي، از نوع DOJO، براي كار HTML شما مي‌باشد. سپس كد، كار خود را زماني كه صفحه لود مي‌شود، انجام مي‌دهد.

DOJO به پيشرفت خود ادامه مي‌دهد تا توسعه‌دهندگان بيشتر با ايده‌ها و كدهاي بيشتر را از ساير پروژه‌ها جذب نمايد. رهبرانDOJO  براي حفظ اين همكاري خوب كار مي‌كنند و دلايل بسياري وجود دارد كه آن‌ها مهارت خود را درآينده نيز بيشتر كنند.

Zimbra Kabuki AJAX Toolkit
هنگامي كه Zimbra به عنوان يك راه‌حل كامل براي پست‌الكترونيكي و مديريت تقويم كاري در يك شركت، پديدار شد، خيلي‌ها تحت‌تأثير استفاده پيشرفته اي‌جكس در تمامي سطوح قرار گرفتند.

با اين‌كه مجموعه‌اي از ابزارها تحت مجوز يك انجمن، در دسترس است، Zimbra بسته ابزار اي‌جكس را در بسته نرم‌افزاري جداگانه‌اي به نام Kabuki كه تحت مجوز، Apache يا Mozilla بود، قرار داد.
 
اين بسته ابزار حاوي برخي ابزارها و اجزا كاربردي است و تمامي قسمت‌هايي كه در بسته‌هاي بزرگ‌تر ديده مي‌شد را در برنمي‌گيرد.

اين بدان معني نيست كه Zimbra بسته ابزار كوچكي است. Kabuki ويرايشگر بسيار قوي، بسته ساختاردرختي، و مكانيزم طرح بندي كه براي ساخت واسط كاربرهاي پيچيده قابل استفاده مي‌باشد را دارد.

سيستم Zimbra مانند بسته‌هاي اي‌جكس DOJO يا Yahoo، دموهاي واضح و پيشرفته ندارد. اجزا  كاملاً  كاربردي و البته ابتدايي هستند. هيچ اثري از تصاوير متحركي كه برخي مردم انتظار ديدن آن را زماني كه از جاوااسكريپت استفاده مي‌كنند تا يك واسط كاربر را‌ ‌اجرا‌ ‌كنند، نيست.

مي‌توانيد برخي از اين موارد را با style sheetهاي صحيح و طراحي خوب، اصلاح نماييد، اما بايد برنامه‌نويسي اضافه انجام دهيد. اگر مي‌خواهيد اين كار انجام شود، مكانيزم Zimbra Ajax ابزارهاي كاربردي بسياري دارد.

Google Web Toolkit
عجيب‌ترين ابزار در اين دسته، شايد گوگل باشد؛ چرا كه بقيه ابزارها، با جاوااسكريپت نوشته شده‌اند و به كد جاوااسكريپت خودشان، ترجمه شده و كامپايل مي‌شوند، اما بسته ابزار وب گوگل، با جاوا نوشته شده و به جاوااسكريپت ترجمه مي‌شود. زماني كه كد خود را مي‌نويسيد، جاوا مي‌نويسيد و مي‌بينيد كه به جاوااسكريپت ترجمه شده است.

اين موضوع به عجيبيِ چيزي كه به نظر ميآيد نيست؛ چرا كه جاوااسكريپت حداقل به لحاظ قواعد نحوي ظاهري، تا حدي شبيه به جاوا است. اين‌كه برخي اطلاعات با كد جاوا وارد شوند و با چيزي شبيه به جاوا‌اسكريپت، خاتمه يابند، مسئله پيچيده‌اي نيست.

كامپايل يك راه حل جذاب است و چيزي است كه برنامه‌نويسان جاوا هم آن را دوست دارند و هم در اين مورد نگران هستند. خود من نيز گاهي در مواردي كه جاوااسكريپت كمي متفاوت از جاوا رفتار مي‌كند، سردرگم مي‌شوم.

در كل استفاده از سيستم گوگل را به طور شگفت‌آوري، آسان يافتم. كار با اين سيستم شبيه به كار با
Abstract Windows Toolkit) AWT)، يا نسخه ساده‌تر Swing است. بسته نرم‌افزاري به گونه‌اي طراحي شده است كه مي‌توان يك برنامه كاربردي كامل را داخل مرورگر اجرا كرد؛ نه اين‌كه فقط به محتويات صفحات چيزي را اضافه نمود.

Open Rico and Prototype
يكي از برجسته‌ترين پروژه‌هاي كاملاً اپن‌سورس اي‌جكس از به هم پيوستن مجموعه‌اي از پروژه‌هاي مجزا، شاملRico و Prototype ساخته شده است.

مانند Dojo كه يك پروژه بزرگ منفرد است كه به صورت يك پروژه يكپارچه مي‌باشد، اين دو و برخي پروژه‌هاي كوچك‌تر ديگر نيز همگي از لحاظ فني، مستقل مي‌باشند.

براي هر كسي اين فكر پيش ميآيد كه آيا پروژه‌هاي مستقل خوب هستند يا نه، اما از نتايج به دست آمده مشخص شده است كه اين كتابخانه مجزا نيز كاركردي همانند بقيه كتابخانه‌ها را دارد.

Rico و Prototype، بيشتر روي افكت‌هاي تصاوير متحرك، تأكيد داشته است و كمتر به ابزارهاي عملي مي‌پردازد. به عنوان مثال، فاقد ساختار درختي يا تأكيدي براي جمعآوري داده‌ها از يك فرم مي‌باشد، اما افكت‌هاي تصاوير متحرك و ابزارهاي قدرتمند ديگري نظير مجموعه‌اي از پانل‌هاي آكاردئوني، وجود دارند.

كتابخانه Prototype مجموعه‌اي ابتدايي از ابزارهاي سطح پايين جهت برنامه‌نويسان است. اين مجموعه داراي تابع‌هاي واضح و ساده است تا سرعت دانلود را افزايش دهد. بيشتر توابع مشترك، خلاصه‌نويسي شده‌اند و اگر بخواهيد از تابعي براي كد خودتان استفاده كنيد، صرف‌نظر از اين‌كه از مكانيزم ديگري استفاده مي‌كنيد، اين كار يعني خلاصه‌نويسي انجام مي شود؛ چرا كه يكي از اصول اين كتابخانه، خلاصه‌نويسي براي دستيابي به كدنويسي منعطف‌تر و آسان‌تر مي باشد.

Rico مجموعه‌اي از برخي ابزارهاي عمومي و تصاوير متحرك اي‌جكس است كه در بالاترين قسمت Prototype  ساخته مي‌شود. نيازي نيست كه Rico را با Prototype استفاده كنيد، اما اگر اين كار صورت گيرد، ساخت برنامه‌هاي كاربردي اي‌جكس آسان‌تر مي‌شود و تمامي امكاناتي كه آن‌ها ارائه مي‌كنند، از اين طريق قابل دستيابي است.

من خودم به طور خاص،LiveGrid  متعلق بهRico را خيلي دوست دارم، مجموعه‌اي از روتين‌ها كه از طريق الحاق داده‌ها به پس‌زمينه زماني كه بين رديف‌هاي جدول اسكرول مي‌كنيد، يك جدول HTML را بالا مي‌برد. بنابراين نمايش حجم زيادي از داده‌ها در يك مجموعه كوچك از رديف‌ها بدون اين‌كه كاربر را مجبور به لود صفحه‌اي بعد از صفحه ديگر كند، آسان مي‌گردد. من Rico را نسخه كوچك‌تر و آسان‌تر Dojo كه اجزايي  بهتر از آن مانند پشتيباني ازDrag&Drop دارد، مي‌دانم.

Microsoft Atlas
دنياي نرم‌افزار اغلب به دو بخش تقسيم مي‌شود: مايكروسافت و بقيه. اين گروه‌بندي زماني كه به جاوااسكريپت و اي‌جكس فكر مي‌كنيم، تقريباً كامل و دقيق به نظر مي‌رسد.
 
مايكروسافت از طريق برخي امكانات پيچيده و كامل اي‌جكس، فضاي قابل‌قبولي را به وجود آورده است و اين كار را با پديد آوردن Atlas، گسترش داده است.

ممكن است كتابخانه Microsoft Atlas، رايگان باشد، اما دستيابي به آن براي كساني كه از بسته نرم‌افزاري Visual Studio مايكروسافت استفاده نمي‌كنند، آسان نيست.
 
مايكروسافت خيلي خوشحال‌تر خواهد بود كه شما صدها مگابايت از ابزارهاي توسعه را قبل از نصب كتابخانه‌هايAtlas JavaScript، كه كارهاي بسياري را انجام مي‌دهند، دانلود كنيد. واقعاً نمي توانيد بدون اين‌كه  از برخي موانع عبور كنيد، به كتابخانه‌هاي JS دسترسي پيدا كنيد. مثلا‌ً من  با مكينتاش خودم نتوانستم اين كار را انجام دهم.

كتابخانه‌ها هم به تنهايي، متقاضيان كمي دارند. آن‌ها مرورگرهاي خوبي را كه كاربران فايرفاكس و Safari را پشتيباني مي‌كنند، ارائه مي‌دهند، چيزهايي كه شايد كاربران متنفر از مايكروسافت را متعجب مي‌كند، اما محدوديت‌هايي در اين الزامات وجود دارد: من اين جمله را بارها در مستندات ديدم <براي اجراي Atlas روي Safari، مبلغ ... را پرداخت كنيد.> و همين‌طور جملات مشابهي براي كاربران فايرفاكس.

اجزاي مجموعه Atlas، حداقل در مقايسه با بقيه موارد ارائه شده، كمي پراكنده مي‌باشد. مثلا‌ً اديتورهاي زيادي وجود ندارد. همچنين ابزارهاي تصاوير متحرك نيز اندك هستند. بيشتر كارها به جاي اين‌كه اي‌جكس را با سرور درگير كند، سرويس‌هاي وب دات‌نت را به كار مي‌گيرد. كه در اين حالت، مستندات و نمونه‌ها، بسيار خوب مي‌باشند.
مكانيزم‌هاي زيادي براي گرفتن اطلاعات از بانك‌هاي اطلاعاتي و فرمت آن‌ها در كلاينت، وجود دارند. بيشتر آن‌ها به شدت متكي به #C روي سرور هستند و تمام آن‌ها به خوبي با جاوااسكريپت روي كلاينت در تعامل مي‌باشند.

كدها به وضوح در پلتفرم دات نت، بسط داده مي‌شوند و تنها ابزاري براي يكي كردن اجزا در كلاينت، نيستند. اگر به سرمايه‌گذاري در دات‌نت خيلي علاقمند هستيد و مي‌خواهيد زيربناي سرويس‌هاي وب سيستمتان را با اين پلتفرم داشته باشيد، Atlas روش خوبي براي زندگي بخشيدن  به صفحات وبتان از طريق استفاده از سرويس‌هاي موجود در آن مي‌باشد.

كتابخانه Yahoo AJAX  
كتابخانه اي‌جكس ياهو، نه تنها يك مجموعه نيرومند از توابع است، بلكه نمونه خوبي از نحوه انتشار نرم‌افزارهاي اپن سورس مي‌باشد.

كدي كه براي اضافه‌كردن گروهي از موارد به برنامه كاربردي تحت وب شما مي‌باشد، به صورت فايلي زيپ شده بوده و ياهو نمونه‌هاي بسيار زياد و طرح پيشنهادي را در اختيار مي‌گذارد. براي بيشتر روتين‌ها شش تا ده مثال همراه با نمونه كدها و صفحات نمايشي وجود دارد.

اين مورد به طور مشخص از ديگر بسته‌هاي نرم‌افزاري، متفاوت است؛ زيرا ياهو مي‌خواهد فلسفه طراحي را همراه با انتقال كدهاي آن قرار دهد.
 
اين شيوه بسيار مهم‌تر از چيزي است كه به نظر مي‌رسد؛ زيرا عموم كاربران هنوز نيازمند آموزش‌هاي گسترده‌اي در مورد نحوه رفتار برنامه‌هاي كاربردي اي‌جكس  مي‌باشند. طراحان ياهو مي‌خواهند رفتاري منعطف و ثابت را براي اجزاي اي‌جكس و مستندات بسيار جامعي كه كاربران را تشويق به استفاده از اي‌جكس مي‌كند، در كتابخانه خود جا دهند.

مجموعه امكانات در كتابخانه ياهو قوي است، اما نه به بزرگي كتابخانه DOJO. كتابخانه ياهو داراي ابزارهاي استاندارد بسيار مانند كتابخانه تصاوير متحرك و مجموعه ساختارهاي درختي مي‌باشد، اما ابزارهاي قابل‌توجهي مانند اديتور يا جدول پوياي موجود در ياهو را ندارد.

اما ياهو برخي موارد جالب توجه هم دارد. به عنوان نمونه، كتابخانه تصاوير متحرك، با برخي ابزارهاي استاندارد در تعامل است؛ ابزارهايي نظير اسكرول‌كننده متن كه به شما اجازه مي‌دهد رفتار برخي از قسمت‌هاي HTML را خودكار كنيد. يا اين‌كه مدير ارتباط به طور خودكار داده‌هاي به دست آمده از يك فرم را تركيب كرده و به فرمت صحيح قابل استفاده جهت برنامه كاربردي GET يا Post، تبديل مي‌كند.

به‌رغم كمبود اديتور، اين تعامل كتابخانه ياهو، احساس منعطف‌تري را در مقايسه با آشفتگي و به هم ريختگيOpen Rico و Zimbra، به وجود ميآورد. هنگامي كه با بسته ابزار ياهو كدها را بررسي مي‌كنيد، به اين نتيجه مي‌رسيد كه اين شركت زمان بيشتري را صرف بهينه‌كردن توابع و توسعه كتابخانه‌ها كرده است.

شروعي در آينده‌
فكر مي‌كنم با توجه به چيزهايي كه بسته‌هاي نرم‌افزاري اپن‌سورس اي‌جكس عرضه كرده‌اند، شاهد تفاوت‌هاي بيشتري بين بسته‌هاي نرم‌افزاري كه مستقيماً به يك شركت منسوب هستند و بسته‌هايي كه تنها محدود به يك شركت ويژه نمي‌باشند، خواهيم بود.

پيش‌بيني مي‌كنم كه گوگل، مايكروسافت و ياهو، كنترل‌هاي بيشتري را اعمال خواهند كرد و راهنماهاي تدوين شده پروژه‌هاي اي‌جكس خود، در مقايسه با ساير بسته‌هاي نرم‌افزاريشان، بهتر خواهد بود. اين كنترل‌ها به كساني كه خواهان شفافيت بيشتر و مستندات بهتر مي‌باشند، كمك خواهد كرد. همان‌طور كه انتظار مي‌رود، اين نوع از فروشندگان نسبت به بقيه،  بايد تلاش بيشتري بكنند.

اين‌گونه تسهيلات هميشه با افزايش قيمت همراه است؛ هرچند كه اندك باشد. به عنوان نمونه، كتابخانه جاوااسكريپت هميشه براي پشتيباني نقشه‌هاي تجاري ياهو، حضور خواهد داشت. از طرف ديگر كتابخانه‌هايDOJO، حتي با طرح‌هاي  گوگل يا ياهو كار خواهد كرد.

در ضمن، بسته‌هاي نرم‌افزاري سنتي براي جذب سهم بازار و همكاري، توسعه بيشتري پيدا كرده و متنوع تر خواهند شد. پيش از اين نيز برخي ازقسمت‌هاي DOJO، از امكاناتي كه در برنامه‌هاي اپن‌سورسي كه جهت استفاده از DOJO مجدداً نوشته شدند، نشأت گرفتند. به نظر مي‌رسد كه درآينده، افراد كمي، روي اضافه كردن خط‌هايي به كدهاي پروژه‌هايشان، كار كنند؛ زيرا براي آن‌ها به كاربردن كتابخانه‌ها با پروژه‌هايشان، راحت‌تر خواهد بود. به طور مشابه بسته‌هاي نرم‌افزاري سنتي نيز براي تبديل شدن به بسته‌هايي كه ايده‌هاي مؤثر و چيزهاي جذاب با كمترين زمان و نرخ را ارائه مي‌كنند، تلاش خواهند كرد.

واضح است كه موارد ذكر شده تنها در حد پيشگويي است. در حال حاضر اساس DOJO توسط شركت‌هاي بزرگ، تحت بررسي است، اتفاقاً اين كار با تمركز بر كارايي و شفاف سازي مستندات آن، شروع خواهد شد.

 صرف‌نظر از اين‌كه چطور اين ابزارها كار مي‌كنند، بهترين راه براي استفاده از همه اين بسته‌هاي نرم‌افزاري اپن‌سورس، به كار بردن و انتخاب قسمت‌هايي است كه براي چيدن برنامه كاربردي تحت وبي لا‌زم هستند. براي مثال، من اديتور DOJO را از يكي از پروژه‌هايم، زماني‌كه اديتور متن آن دستيابي به داده‌ها به فرمتي كه ساخته بودم را ارائه نمي‌كرد، حذف كردم.

خيلي سخت است كه يك كتابخانه ‌ويژه را به عنوان بهترين، پيشنهاد كرد يا اظهارنظر قاطعي را در مورد برتري آن‌ها مطرح كرد؛ زيرا بسياري از ابزارهايي كه به‌نظر نامناسب ميآيند، بستگي به روش و نيازمندي‌هاي برنامه‌نويسي شما دارد. توصيه‌ مي‌كنم از اين كتابخانه‌ها به نوبت يا حتي به صورت تركيبي استفاده كنيد و آن‌ها را با هم به‌كاربنديد. در هر صورت، دلايل اندكي وجود دارد كه نتوانيد از كدهاي Atlas و DOJO در يك صفحه استفاده كنيد.

‌منبع: ماهنامه فورچون‌

AMD بالاخره موفق شد. پس از مدت‌هاي طولاني بازنده بودن در تجارت پردازنده و قرار گرفتن در رتبه دوم پس از قدرت اول اين صنعت يعني اينتل، آن‌ هم با فاصله‌اي زياد، اينك AMD يك مدعي محسوب مي‌شود. پس از حضور قاطع چيپ‌هاي سري x86 كه روي اكثر پي‌سي‌هاي موجود در دنيا نصب گرديده‌اند، AMD بعد از تلاشي پنج ساله، به سهم 6/21 درصد از بازار دست يافته است.

در بازار پردازنده‌هاي سرور نيز با وجود حضور پررنگ‌تر و موفق‌تر چيپ‌هاي x86، سهم AMD از ميزاني ناچيز در سه سال پيش به 26درصد در سه ماهه قبل صعود نموده است و در ماه گذشته نيز اين شركت با خريد 4/5 ميليارد دلاري شركت ATI كه در ساخت چيپ‌هاي گرافيكي پيشرو است، نويد يك دگرگوني صنعتي بالقوه را اعلام نمود.

با اين وجود چه چيزي موجب نگراني Hector Ruiz، مدير عامل AMD، گرديده است؟ با وجود تمام خبرهاي خوب، او هنوز يك كار مهم نيمه تمام و البته نگران‌كننده را پيش روي خود مي‌بيند. چنان كه خودش اذعان كرده است:

<صادقانه بگويم آنچه هنوز مي‌تواند بيش از هر چيز ديگري موجب آزار ما شود، شيوه‌هاي انحصارطلبانه اينتل است ... اين موضوع بزرگ‌ترين مانع در برابر رسيدن ما به خواسته‌هايمان به شمار مي‌رود.>

z‌Rui و همكارانش معتقدند انحصار‌طلبي‌هاي ناعادلانه اينتل موجب شكست آخرين تلاش‌هاي آنان براي رسيدن به جايگاه بالاتر شده است. در سال 2001، يعني زماني كه براي پنجمين سال متوالي سهم AMD در بازار، رشدي صعودي از خود نشان مي‌داد و همزمان با كسب سهم 8/21درصد (يعني جايگاه حال حاضر) ناگهان آنگونه كه اطلاعات شركت تحقيقاتيِ مركوري نشان مي‌دهد، قيمت در بازار با سقوط روبه‌رو گرديد. بنابر اعلام مؤسسه گارتنر، شدت اين انقباض ناگهاني به‌ ويژه در ژاپن شديدتر بود و سهم بازار AMD از 25درصد در اواسط 2002 به نُه درصد در اواسط 2004 سقوط نمود.

بدگماني مديران AMD درباره آنچه بر سر سهم اين شركت در بازار آمد، متوجه مشتريان خاصي در ژاپن گرديد. بنا به گفته AMD سهم تجاري سوني از 23درصد در سال 2002 به صفر  در سال 2004 رسيد.

در همين فاصله زماني، بازار مصرف‌كنندگان محصولا‌ت روميزي ‌NEC از 84 درصد به تقريباً صفر سقوط نمود و به اين ترتيب سهم كلي تجاري NEC از حدود چهل درصد به زير پانزده درصد كاهش يافت. ميزان سهم تجاري AMD با توشيبا نيز از پانزده درصد در سال 2000 به صفر در سال  2001 رسيد.

چه اتفاقي افتاده است ؟
تام مك‌كوي گمان مي‌كند دليل اين اتفاقات را مي‌داند. او معاون حقوقي 55 ساله AMD است و در حال حاضر با سابقه‌ترين مدير AMD و شايد توانمندترين مدير آن محسوب مي‌گردد كه از اوايل سال 1995 به اين شركت ملحق گرديد. در جريان رقابت با اينتل، هيچ‌ كس به اندازه او داراي ديد وسيع و دقيق، و تعصب لازم در اين راه نيست.

<از نقطه نظر اقتصادي، انحصار احتمالاً در محدوده‌اي ميان 30 درصد تا 35 درصد شكسته مي‌شود.> مك‌كوي اشاره‌اي دارد به ميزاني از سهم بازار كه AMD با افزايش فروش خود و رسيدن به آن، حاشيه امن اينتل در بازار x86 را به خطر خواهد انداخت. <به طور مشخص اينتل كلافه و دستپاچه شده است. به همين خاطر در ژاپن فعاليت‌هايي را بر ضد ما انجام دادند كه صرفاً برخاسته از قدرت انحصار بوده است.>

اينگونه و بر اساس فرضيات مك‌كوي، سازندگان كامپيوتر ژاپني در قبال دريافت تخفيف و ديگر پرداخت‌ها كه ناشي از مالكيت، به كارگيري و اعمال درجات مختلفي از انحصار (گاهي تا صددرصد) بوده، به اين شكل عمل نمودند.

<ما به دنبال ايجاد انحصار نيستيم>. اين واكنش مشاور ارشد اينتل Bruce Sewell به اين مسائل است. اگر چهSewell با 48 سال سن جوان‌تر و آراسته‌تر از مك‌كوي ترشرو و رك‌گو نشان مي‌دهد، در جنگ اي‌ام‌دي‌- اينتل كهنه سربازي است كه ابتدا به عنوان يك وكيل خارج از شركت و سپس از سال 1995 به بعد در داخل بخش حقوقي اينتل سابقه زيادي در اين ماجرا دارد.

به گفته سول، بازپس‌گيري قسمتي از سهم بازار ژاپن توسط اينتل، همانگونه كه در مراسم معرفي فناوري سنترينوي خود در مارس 2003 عنوان گرديد، نتيجه مجموعه‌اي از عواملي بود كه تأثير آنان بر اين قضايا غيرمستقيم بود. عواملي مانند عكس‌العمل اينتل در قبال محدوديت‌هاي مشخص توليدي يا قديمي شدن خطوط توليد آن شركت.

مك‌كوي توضيحات سول را در اين‌باره نمي‌پذيرد. AMD در ژوئن 2005  دادخواست تاريخي ضدانحصار خود را عليه اينتل اقامه نمود كه براساس آن اينتل به ايجاد انحصار به منظور تأمين بازار براي پردازنده‌هاي سري x86 خود متهم گرديد. اين دادخواست با هدف بازداشتن اينتل از سوق‌دادن AMD به همان سهم و درآمد پيشين خود از بازار ارائه شد.

AMD اميدوار است اين‌بار بتواند در رقابت با  اينتل به همطرازي مورد نظر خود دست يابد. دادخواست اين‌بار مؤثر به نظر مي‌رسد. AMD مدعي است كه سازندگان كامپيوتر به دقت در حال بررسي اين دادخواست هستند. مك‌كوي مي‌گويد: <مشتريان ما مي‌گويند تنها عاملي كه مانع خريد فناوري‌هاي جديد توسط ما مي‌شود، اين حقيقت است كه ما تصور مي‌كنيم نتوانيم تنبيهاتي را كه اينتل در اين‌حالت براي ما در نظر مي‌گيرد، تحمل كنيم.> وي در ادامه مي‌گويد: <آنچه صنعت به آن نياز دارد، قوانين ضد انحصاري است كه بتواند اينتل را از شيوه‌هاي در پيش گرفته شده خود بازدارد. با ايجاد نظم و ترتيب در اين زمينه، صنعت، جسارت بيشتري در همكاري و دادن سهم بيشتر به ما خواهد داشت.>

از لحاظ قانون، AMD با مانع بسيار بزرگي روبه‌رو است. براي شروع هيچ‌كدام از 38 مشتري AMD كه در دادخواست خود به آنان اشاره نموده است (شامل سازندگان، توزيع‌كنندگان و فروشندگان)، تا به حال در حمايت از اين شركت قدم پيش ننهاده‌اند. ( تمام طرف‌هاي ثالثي كه با اين سند ارتباطي پيدا مي‌كنند يا به بهانه‌اي از اظهار نظر امتناع نمودند يا پاسخي ارسال نكردند).

با اين حال بزرگ‌ترين مانع قانوني AMD براي اينتل، اتفاقاً محكم‌ترين آن‌ها است: در حال حاضر AMD در بازار اينتل را مغلوب خود نموده است. ممكن است قضات تعجب كنند. در حالي كه سهم AMD از بازار سرورها، رايانه‌هاي روميزي و نوت‌بوك‌ها در حال افزايش است. پس اينتل دقيقاً چگونه انحصاري را به وجود آورده است. اين مطلبي است كه مديرعامل اين شركت، يعني Ruiz، طي اعلامي عمومي به آن اشاره نموده و اظهار داشته است كه اين شركت 37 ساله <اينك در مستحكم‌ترين موقعيت خود از ابتداي تأسيس قرار دارد.> همچنين دامنه‌هاي فعاليتAMD مانند سه‌ماهه اول سال 2006 در حقيقت از آنچه رقيب انحصارطلب آنان اعلام نموده نيز بالاتر است. با اين وجود هنوز AMD معتقد است كه بايد بهتر از اين عمل نمايد و اين‌كه آنان به طور تعمدي و با اعمال قدرت از سوي اينتل از بازار داغ دسكتاپ‌ها و نوت‌بوك‌هاي رده بالا كنار گذاشته شده‌اند.

در روزهاي آتي مطالب بيشتري از اين شكايت را خواهيم شنيد. كه پس از پرونده شكايت دولت از مايكروسافت در سال 1998، مهم‌ترين پرونده محسوب مي‌شود و به همين خاطر اينتل در اتحاديه اروپا، ژاپن و كره‌جنوبي مورد تحقيقات قرار گرفته يا اقداماتي عليه آن انجام شده است.

رفتار انحصار‌طلبانه چيست؟
دليل ديگري نيز وجود دارد كه اين دادخواست توجه جامعه تجارت جهاني را به خود جلب نموده است. به نظر مي‌رسد اين دادخواهي عنوان طليعه و پيش‌آهنگ رقابت‌ها و كشمكش‌هاي بزرگ قانوني بين شركت‌ها و مؤسسات عظيم و گسترده را در دنياي امروز خواهد داشت. صرفاً از بابت بحث و بررسي اين سؤال وجود دارد كه آيا آنچه اينتل در قبال AMD انجام داده، غيرقانوني است يا خير؟

در ميان متخصصان و كارشناسان مسائل انحصارات تجاري اين اجماع و توافق وجود دارد كه تا زماني كه در قبال انجام اعمال غير قانوني درباره رقبا مانند ايجاد كارتل‌هاي تجاري، مناقصه‌هاي صوري و مهار قيمت‌ها هيچ توافق و پيمان قابل ملاحظه و مؤثري وجود نداشته باشد كه رفتار شركت‌ها را كنترل نمايد، رقباي بزرگ به تنهايي و آنگونه كه خود بخواهند عمل مي‌نمايند.

آنچه تاكنون كاملاً مبهم مانده دقيقاً اين است كه در چه زماني تاكتيك‌هاي به كار رفته توسط چنين شركت‌ها‌يي از مرز يك رقابت نزديك و شديد خارج مي‌شود و به حيطه <بازدارندگي‌هاي انحصارطلبانه> (اصطلاح مورد استفاده در قوانين ايالات متحده) يا سوءاستفاده از تسلط و نفوذ (اصطلاح مورد استفاده در قوانين اروپايي) وارد مي‌گردد. ابهام برآمده از پرونده شكايت دولت عليه مايكروسافت كه در آن اين شركت به ايجاد انحصار عليه رقباي خود محكوم گرديد و نهايتاً مجازات سبكي نيز براي آن در نظر گرفته شد، بيش از اين‌كه راهگشاي ديگر موارد باشد، باعث به وجود آمدن بحث و جدل‌هاي بيشتري گرديد. 

سول، مشاور حقوقي اينتل، مي‌گويد: <آيا در رقابت‌هاي تجاري قوانيني وجود دارد كه بگويد شما تا مرز دستيابي به سهم X درصد از بازار مجاز به تلاش و رقابت با ديگران هستيد و با رسيدن به اين حد ديگر بايد دست از تلاش بكشيد و جلوتر نرويد ؟ آيا اين توقف و عقب‌نشيني به ضرر مشتريان نخواهد بود؟>

يكي از رويه‌هاي قضايي كه در سال‌هاي اخير بيشترين بحث و مناظره را در بين محققان و قانونگذاران به وجود آورده، موضوعي است كه در قلب پرونده شكايت AMD از اينتل ديده مي‌شود؛ موضوعي به نام <تخفيف وفاداري>. اين حالت زماني اتفاق مي‌افتد كه يك واحد تجاري غالب، تخفيف‌هايي را به مشترياني كه هشتاد، نود و در مواردي صددرصد از نيازهاي خود را از طريق توليدات آن واحد تجاري برطرف مي‌نمايند، اعطا مي‌كند.

اين محرك‌هاي انگيزشي گاهي به قدري مي‌توانند قوي و ارزشمند باشند كه مشتري توان مقاومت در برابر آن را نخواهد داشت. اين تخفيف‌ها شامل رقبا نخواهد شد و از آن جايي كه گاهي ممكن است مبلغ اين تخفيف از قيمت تمام‌شده نيز بالاتر باشد، در اين صورت ديگر اخلاقيات هم معاني سنتي خود را از دست خواهند داد. اعمال اين تخفيف‌ها آيا در نهايت به نفع عموم خواهد بود يا به ضرر آن؟ كميسيون تجاري فدرال ايالات متحده، دادگستري، كميته نوسازي ضدانحصار ايالات‌متحده، و هيئت مديره‌ كميسيون اروپايي رقابت‌هاي اقتصادي همگي از زمان ارائه شكايت AMD به دادگاه با اين سؤال درگير بوده‌اند و تلاش مي‌كنند پاسخي براي دادستان ايالات متحده و در نهايت ديوان عالي كشور ايالات متحده بيابند.

دادخواهي AMD به مرحله بحراني در دشمني و عداوت ديرينه دو رقيب نزديك مي‌شود. رقبايي كه براي مدت بيست سال در حال جنگ با يكديگر در دادگاه‌هاي مختلف هستند (در حال حاضر AMD تنها رقيب مهم اينتل در بازار چيپ‌هاي x86 است).

در سال 2003 شركت AMD دو چيپ به بازار معرفي نمود: Opteron براي سرورها و Athlon 64 براي كامپيوترهاي روميزي كه هر دو به عنوان علايمي از پيشرفت‌هاي فناوري در برابر محصولات اينتل قد علم نمودند.

سقف كارايي اين دو محصول AMD با نسل جديد چيپ‌هاي اينتل يعني Core 2 Duo هماوردي مي‌كند، با اين‌حال وقفهِ به وجود آمده بين كسب برتري‌هاي فني در يك دوره زماني به AMD امكان داده است بتواند براي هميشه موقعيت و اعتبار خود را در صنعت بهبود ببخشد.

هر دو رقيب سوابق فني چند ساله اخير خود را با روايت دلخواه خود به دادگاه ارائه نمودند. AMD مدعي است اينتل كارهاي غيرقانوني خود را از سال 2003، يعني زماني كه احساس كرد از لحاظ فني عقب افتاده است آغاز نمود و هنگامي كه متوجه شد از روش‌هاي عادلانه نمي‌تواند برتري نسبت به رقيب به دست آورد، آن‌گاه به اعمال ناجوانمردانه و غيرقانوني روي آورد.

مشتريان از بابت خريد محصولات گرانقيمت‌تر و استفاده از فناوري‌هاي نامرغوب متضرر شده‌اند. (معيار فلسفه مدرن ضدانحصار اين است كه قانون از رقابت حمايت مي‌كند نه از رقبا. به‌اين ترتيب، اين آسايش و رفاه مشتريان است كه اهميت دارد نه منافع AMD).

منطق اينتل در رد اين ادعا اينگونه است: درست است Opteron! يك محصول خوب به شمار مي‌آيد. به همين خاطر هم به فروش مي‌رسد. معني اين حرف اين است كه: وقتي AMD قطعات خوبي توليد مي‌كند، پس دارد خوب عمل مي‌كند. سول مي‌گويد: <وقتي AMD محصولات بي‌ارزش و پايين مي‌سازد، خوب عمل نمي‌كند. معني بازار رقابتي همين‌ چيزها است.>

گنگ و مبهم بودن حقيقت، صراحت هر دو رقيب را به چالش كشيده است؛ زيرا منشأ اين پرونده به مدت‌ها پيش ازOpteron بازمي‌گردد. ساختار اين قضيه در طول مدتي حدود يك دهه در ذهن مك‌كوي شكل گرفته است.

مك‌كوي سي سال است كه در دعوي‌هاي قضايي مرتبط با فناوري دست دارد. <زماني كه هنوز تنها ده دقيقه از وكيل شدنم بيشتر نمي‌گذشت، كار روي پرونده ضدانحصار IBM را در سال 1970 شروع كردم.> اين اتفاق در شركت مشاور حقوقي O'Melveny&Myers روي داد؛ جايي كه چارلز دايموند مشهور (كه اينك وكيل ارشد AMD است) بر اولين كار مك‌كوي نظارت داشت.

قدرت تلافي‌
در سال 1993 مك‌كوي شكايت AMD عليه اينتل را به دست گرفت و دو سال بعد به عنوان مشاور ارشد به اين شركت پيوست؛ زماني كه او خبرهاي دست اولي در مورد فعاليت‌هاي اينتل شنيد و پس از آن طرح دعوي نمود.
<ما مشترياني داشتيم كه مي‌گفتند: <مايليم پردازنده‌هاي شما را بخريم، اما نمي‌توانيم؛ زيرا در اين‌صورت اينتل ملزومات سرور ما را قطع خواهد كرد.> آنان فرصت‌هاي ما را در بازار با خودداري از اعطاي اطلاعات مورد نياز ما از بين مي‌برند و قراردادهاي ويژه‌اي با رقبا به منظور صدمه زدن به ما مي‌بندند. ما نمي‌توانيم چنين تلافي‌اي را تحمل كنيم.>

به عقيده مك‌كوي تسلط اينتل بر سازندگان كامپيوتر، ناشي از رقابتي شدن شديد تجارت ساخت كامپيوتر است كه باعث مي‌شود اكثر اين سازندگان حيطه فعاليت بسيار محدودي داشته باشند. در مقابل بخش ريزپردازنده اينتل از افزايش حيطه كاري خود به ميزان سي تا چهل درصد بسيار شادمان است؛ افزايشي كه به نظر مك‌كوي از منافع حاصل از سياست‌هاي انحصاري اين شركت به دست آمده است. (از آن طرف سول مي‌گويد: وسعت دامنه در صنعت ميكروچيپ كه هم‌اينك AMD نيز سهمي در آن دارد، پاداش مطالعات وسيع و فعاليت‌هاي تحقيق و توسعه است).

مك‌كوي استدلال مي‌كند كه با توجه به تنگناهايي كه سازندگان كامپيوتر در آن قرار گرفته‌اند، تخفيف‌هاي اعطايي اينتل در پايان هر سه ماه و همچنين ديگر سودرساني‌ها، در تحقق اهداف و پيش‌بيني‌هاي مالي انتهاي فصل اين شركت‌ها تأثيرگذار است. به گفته جِري ساندرس، بنيانگذار AMD، اين پرداخت‌ها به مثابه <مخدر> صنعت عمل مي‌كنند.

مك‌كوي مدعي است كه گاهي مشتريان حتي خودشان هم به طور دقيق نمي‌دانند كه براي احراز شرايط و صلاحيت دريافت اين تخفيفات، چه كارهايي بايد انجام دهند. دايموند، مشاور AMD، در اين ‌باره مي‌گويد: <اقتصاددان‌ها به شما مي‌گويند كه اين بدترين سوءاستفاده يك واحد تجاري مسلط و برتر است.> مك‌كوي مي‌گويد كه برنامه نشان معروف Intel Inside كه براساس آن به توليدكنندگاني كه روي محصولات خود و بسته‌بندي آنان قيد كنند كه محصول آن‌ها مجهز به يكي از توليدات اينتل است، پاداش‌ها‌يي تحت عنوان <توسعه بازار> پرداخت مي‌شود نيز به بدتر شدن اين وضعيت كمك مي‌كند.

وي مي‌افزايد: <من مايل به ديدن كسي هستم كه به دنبال اين باشد كه ارزش نشان تجاري اينتل را در برابر نشان تجاري خود بالا ببرد و در مقابل، تمايل به كاهش برابري ارزش تجاري مؤسسه خود در برابر اينتل داشته باشد.>
در سال 1997 فعاليت‌هاي اينتل هدف بررسي‌هاي ضدانحصار قرار گرفت. البته اين تحقيقات به خاطر AMD نبودند.

كميسيون تجارت فدرال بررسي‌هاي موشكافانه خود را در مورد اين شركت آغاز نمود. اين تحقيق و تفحص‌ها به دليل عكس‌العمل‌هاي تند و سخت‌گيرانه‌اي بود كه اينتل در برابر دادخواست سه شركت Intergraph ،Digital Equipment و Compaq Computers از اينتل به جرم تخلف در قبال حق امتياز آنان از خود نشان داد.

در هر يك از اين موارد و مثال‌هاي ذكر شده، اينتل مشخصات فني پردازنده‌هاي آتي خود كه سازندگان سيستم به آن‌ها براي طراحي محصولات آينده خود نياز دارند را از شاكيان مخفي نگه داشت. در پرونده شركت DEC اينتل به طور ضمني هشدار داد كه ممكن است براي مدت چهار ماه تأمين چيپ‌هاي مورد نياز اين شركت را متوقف سازد.

مك‌كوي معتقد است با اين‌كه اينتل به سرعت خود را از اين تهديدات رها مي‌سازد، در نهايت صنعت به خاطر اينگونه مسائل تحت تأثيري ماندگار قرار مي‌گيرد. بدون شك اين اتفاقات تأثير عميقي هم بر مك‌كوي گذاشته‌اند تا جايي كه مي‌گويد: <اين يك علامت به سراسر دنيا است ... اين‌كه آيا شما در صف اينتل باشيد يا نه. اين لحظه‌اي بود كه من به اين نتيجه رسيدم كه بدون تلاش بيشتر براي ايجاد محيطي كه در آن مشتريان در انتخاب خود آزاد باشند، تلاش‌هاي چندين ساله و سوابق حرفه‌اي من كامل نخواهد بود. اين هدفي است كه من به عنوان طراح اين نبرد دنبال مي‌كنم.>

همراه با بررسي‌هاي بازرسان كميسيون تجارت فدرال، مك‌كوي نيز شكايت‌هاي بي‌شمار خود از اينتل را به آنان منتقل مي‌سازد. با اين وجود تا زماني‌كه پرونده شكايت از اينتل در سال 1998به خاطر مسائل حق انحصار به سرانجامي نرسد، اين كميسيون نمي‌تواند ادعا‌هاي جديدي را از AMD بپذيرد.

پس از ناكامي در جلب نظر Federal Trade Commission) FTC)، مك‌كوي شكايات خود را به مراجع قضايي رقابت‌هاي اقتصادي كميسيون اروپا ارائه داده است، اما در اوايل سال 2002 اين كميسيون نيز بار قضيه را از دوش خود ساقط نمود. (اينتل پرونده FTC خود را در سال 1999 با امضاي حكم سازش و مصالحه كه در آن به هيچ عمل خلاف قانوني محكوم نشده، مختومه كرد. در اواخر همان سال يك دادگاه استيناف فدرال اينتل را در پروندهIntergraph از اتهام ايجاد انحصار تبرئه نمود و DEC و Compaq نيز بعداً با اينتل سازش كردند).

در سال 2002،  كاهش چشمگير و ادامه‌دار سهم AMD از بازار ژاپن آغاز شد. در اوايل 2004 اين‌ ‌شركت موضوع را به كميسيون تجاري ژاپن اعلام نمود و در آوريل همان سال وكلاي كميسيون به طور سرزده و ناگهاني از دفاتر نمايندگي اينتل در ژاپن بازرسي كردند.

يك‌سال بعد، اين كميسيون گزارش مختصري را در سه صفحه منتشر ساخت و در آن اعلام كرد كه از ماه مي سال 2002 اينتل با نقض  قوانين ژاپن پنج شركت سازنده سيستم را در اين كشور وادار ساخته است كه با قبول تخفيف‌هايي اين توافق را بپذيرند كه درصد بالايي از پردازنده‌هاي مورد نياز خود را (كه در مواردي به صددرصد نيز مي‌رسيد) از اينتل خريداري كنند. بدون اقرار به انجام عملي نادرست، اينتل خواسته است دعوي را بپذيرد (به همراه سپردن تعهدي مبني بر خودداري از انجام اعمال مشابه) ولي سول اين اتفاقات را غيرمنطقي و بي‌اهميت مي‌خواند. (AMD در ژاپن دو شكايت را عليه اينتل مطرح ساخته و بدين ترتيب به دنبال ضربه‌زدن به اينتل و همين‌طور تدارك مدارك و مستنداتي براي كميسيون بوده است).

فهرستي از شكايات‌
 پيش از صدور حكم توسط كميسيون ژاپن، مك‌كوي چيزي حدود يك دوجين از وكلاي خارج از شركت را به هتلي در نزديكي مقر اصلي شركت در ساني‌ويل كاليفورنيا فرا خواند. آنان ضمن پرسش و كسب اطلاعات از مديران و كارمندان AMD، مي‌خواستند مشخص نمايند كه مشتريان و طرف‌هاي تجاري شركت دقيقاً چه مطالبي را درباره محدوديت‌هايي كه اينتل در تجارت با AMD براي آن‌ها وضع نموده است، نقل كرده‌اند.

سه ماه بعد از اين پرس‌و‌جو‌ها و بررسي‌ها دايموند، وكيل AMD، و تيم او، رئوس مطالب را در قالب شكايتي 48 صفحه‌اي آماده نمودند كه AMD اين سند را در تاريخ 27 ژوئن 2005 در دادگاه فدرال ويلمينگتون ارائه كرد. <مهم‌ترين چيز براي من، اين حقيقت بود كه ما داشتيم آنچه را كه مي‌بايست در موارد ضدانحصار در عصر جديد به آن استناد مي‌شد را در برابر يك شركت مهم و بي‌اندازه ثروتمند ترسيم مي‌كرديم. ما تا آخر آن راه را ادامه مي‌داديم>؛ مك كوي اينگونه از احساس خود ياد كرد.

شكايات تهيه شده از بدرفتاري‌هاي منتسب به اينتل محدود به پنج شركت ژاپني نيست. اين شكايات شامل بيش از سي شركت ديگر در سراسر دنيا كه در صنايع متفاوت فعاليت دارند نيز مي‌شود.

ديويد بالتو، وكيل خصوصي در امور ضدانحصار و يكي از مديران اسبق و تعيين كنندگان خط‌مشي در FTC، مي‌گويد: <اين دادخواستي عالي است و حقيقتاً مستحق دريافت جايزه مي‌باشد. چنانچه اين ادعاها ثابت شوند، AMD به پيروزي بزرگي دست خواهد يافت> (چند هفته پس از تسليم دادخواست، بازرسان كميسيون اروپايي كاري را كه در سال 2002 نيمه تمام گذاردند كامل نمودند و با هجوم به دفاتر اينتل در انگلستان، آلمان ايتاليا و اسپانيا، به طور سرزده اين دفاتر را مورد بازرسي قرار دادند. همچنين در فوريه 2006 نيز بازرسان كره‌اي همين كار را با دفاتر اين شركت در سئول انجام دادند).

دادخواهي AMD تنها شامل فهرست بلند بالايي از اسامي منفرد مي‌باشد، اما يك مورد مهم نيز در اين بين وجود دارد. در اين دادخواست ادعا شده است كه براي مثال در خلال جلسه‌اي در تايوان در سال 2003، ‌رئيس هيئت‌مديره اينتل و پس از آن مديرعامل اين شركت Craig Barrett، شخصاً ستان شين، مديرعامل شركت Acer را از <عواقب سخت> پشتيباني از Athlon 64 كه قرار بود به زودي معرفي گردد، آگاه نمودند. ‌AMD اينگونه استدلال مي‌كند كه پس از اين ماجرا Acer بسياري از فعاليت‌هاي توافق‌شده كه براي آن‌ها برنامه‌هايي تدارك ديده بود را لغو كرد.

شين در مورد اين اتهام به روزنامه Economic Daily News گفت كه وي و Barrett در آن جلسه صرفاً نشستي در جهت <تبادل نظرات و بيان ديدگاه‌ها نسبت به امور مختلف> داشته است و <زمان كافي براي بحث درباره جزئيات و صحبت در مورد ديگر شركت‌ها وجود نداشت.> اينتل اين اتهام AMD را نپذيرفت. با اين‌حال تقاضاي مصاحبه بارِت يا مديرعامل فعلي اين شركت پل اتليني با ماهنامه فورچون را رد نمود. مديرعامل و رئيس هيئت مديره اسبق اينتل، يعني گرو،‌ نيز از اداي توضيحات در اين‌باره امتناع كرد.

در هر حال محققان در زمينه مسائل مربوط به انحصار در اين پرونده روي اسامي و نام‌هاي تأكيد‌شده در شكايت تمركز نكرده‌اند، بلكه توجه خود را به پاراگراف‌هايي معطوف ساخته‌اند كه بر <اولين تخفيف‌ها> از سوي اينتل اشاره مي‌نمايند. اين مورد باعث به وجود آمدن گره كور و معماي حقوقي در اين پرونده شده است.

تخفيف‌ها ظاهراً به اين شكل عمل مي‌كنند: فرض كنيد شركت XYZ كه سازنده كامپيوتر است، در سه ماهه آتي به صد عدد پردازنده نياز دارد و در خلال سه‌ماهه گذشته نيز نود پردازنده از اينتل و ده پردازنده از AMD خريده است. از آنجايي كه AMD به دنبال گسترش بازار خود است، براي سه‌ماهه آتي به اين سازنده پيشنهاد فروش بيست پردازنده مي‌دهد (AMD عملاً نمي‌تواند پيشنهاد تأمين تمام نياز اين شركت يعني صد پردازنده را بنمايد؛ زيرا اين شركت به اين سرعت قادر به افزايش ظرفيت توليد خود نيست و از طرفي XYZ پيش از اين قراردادهايي را بسته كه به تأمين دستگاه‌هايي با پردازنده اينتل ملزم  گشته است).

اينتل ظاهراً اينگونه روي اميدهاي AMD براي رشد تدريجي و آهسته خط بطلان مي‌كشد. به شركت XYZ مي‌گويد كه قيمت فروش هر پردازنده براي مثال نود دلار است، اما چنانچهXYZ  بيش از هشتاد درصد نيازهاي خود را از اينتل تأمين كند، آن‌گاه اينتل تخفيفي معادل ده دلار به ازاي هر پردازنده در نظر خواهد گرفت كه در اين‌صورت قيمت هر قطعه به هشتاد دلار مي‌رسد.

در هر حال تخفيف فقط شامل خريد پردازنده‌هاي مازاد بر هشتاد درصد نخواهد شد، بلكه تمام پردازنده‌هايي كه در آن سه‌ماهه به فروش رفته است را دربرمي‌گيرد. اين روش AMD را از گردونه رقابت خارج مي‌كند. مشاور خارجي شركت Diamond دليل اين ادعا را توضيح مي‌دهد: <آنچه كه اينتل مي‌گويد عملاً  به معني اين است كه اگر شما آن ده پردازنده ديگر را از AMD نخريد، ما آن را به شما مجاني خواهيم داد.>

اين هم به اين دليل است كه ارزش هشتاد پردازنده هر كدام به قيمت نود دلار برابر خواهد بود با نود پردازنده هشتاد دلاري. ‌Diamond اين‌گونه ادامه مي‌دهد: <بنابراين براي به دست آوردن اين بازار AMD مجبور است مقداري از محصولاتش را به رايگان از دست بدهد. اين كاملاً بديهي است كه اگر شما براي به دست آوردن سهمي از بازار مجبور باشيد محصولاتتان را بدون كسب درآمد از دست بدهيد، ديگر نمي‌توانيد در آن بازار حضور داشته باشيد.>
سول، مشاور اينتل، براي اين مطالب پاسخ ساده‌اي دارد: شركت آنان بازگشت مبلغ ‌(Rebate) را در قبال مشتريان انجام نمي‌دهد، بلكه اينتل در اين‌باره برنامه اعمال تخفيف ‌(Discount) را اجرا مي‌كند. اين دو، دو مفهوم متفاوت در مباحث تجاري و حقوقي هستند كه تبعات قانوني هر كدام با ديگري متفاوت است.

وي مي‌افزايد: <اين تخفيفات ‌‌(Discount) به طور پلكاني از بيست درصد به چهل درصد، شصت درصد و هشتاد درصد افزايش مي‌يابند. بنابراين چنانچه شما زير بيست درصد خريد كنيد، هيچ تخفيفي شامل شما نمي‌شود. اگر بين بيست تا چهل‌درصد خريد كنيد، شامل تخفيف مي‌شويد؛ منتها اين تخفيف در قبال مقادير بالاي بيست درصد اعمال مي‌شود. در مواردي كه بين هشتاد تا صددرصد از نيازهاي خود را از محصولا‌ت ما تأمين نماييد، بالاترين ميزان تخفيف شامل شما خواهد شد. اگر ضمن استفاده از بالاترين ميزان تخفيف بخواهيد آن را روي تمام اقلام سرشكن نماييد، با خريد قطعات بيشتر به قيمت بهتري دست خواهيد يافت. از ديد ما اين يك رويه تخفيف سنتي است كه با ميزان خريد ارتباط مستقيم دارد.>

Diamond در پاسخ مي‌گويد: <اگر به راستي سياست‌هاي اينتل اين است كه تنها از تخفيف‌هاي پلكاني منطقي استفاده نمايد، اين‌كار يك ابداع در اين زمينه خواهد بود و با اين حساب فكر مي‌كنم بخشي از درآمدهاي قانوني خود را از راه‌هاي ناصحيح به دست آورده‌ايم.>

اين پرونده تا قبل از 2008 مورد رسيدگي قرار نخواهد گرفت؛ زيرا موضوعاتي كه بايد مورد بررسي قرار گيرند متعدد و زياد هستند. AMD تاكنون براي صد شركت مختلف كه مايكروسافت هم يكي از آن‌هاست، اسناد احضاريه را ارسال داشته است. براي هر كسي كه بخواهد درباره توانايي و ظرفيت AMD در اين پرونده اظهار نظري بكند، اين موضوع در ابتدا جسورانه و همچنين نابخردانه به نظر مي‌رسد. با اين‌حال براي تمام علاقمندان به مسائل اقتصادي، اين‌كه در مورد آنچه كه در اواسط 2002 بر سر سهم AMD در بازار ژاپن آمد كنجكاوي ننمايند، كار بسيار دشواري است.

اين دستگاه به يک صفحه نمايش لمسى 3 اينچى (کمى بزرگتر از صفحه نمايش Ultra Smart F700) مجهز است. در عين حال قابليت بسيار جالبى در اين گوشى وجود دارد که توسط آن مى‌توانيد صفحه کليد آن را در دو جهت بلغزانيد. يعنى کاربرد مى‌تواند با توجه به نياز خود صفحه کليد را به سمت پايين حرکت دهد و از شماره‌ها (بعلاوه‌ى کليد ناوبرى پنج جهته) استفاده کند و يا صفحه کليد را به بغل هدايت کند و از صفحه کليد QWERTY استفاده کند.

اين گوشى، همچنين به يک دوربين 3 مگاپيکسلى همراه با فلاش، بلوتوث براى برقرارى ارتباط، صفحه نمايش لمسى 3 اينچى با عمق رنگ 262 کيلو و کيفيت 480 در 272 پيکسل مجهز شده است. وجود درگاه کارت حافظه MicroSD امکان ارتقاى حافظه را براى کاربران مهيا کرده است و جاى نگرانى در اين مورد وجود نخواهد داشت.

پخش‌کننده‌ى مدياى داخلى اين دستگاه از فرمت‌هاى MP3، AAC، AAC+، eAAC+، MPEG4، H.263 و H.264 پشتيبانى مى‌کند. رابط کاربرى سامسونگ Ultra Smart F520 از نوع فلش است و امکان مشاهده اسناد (document viewer) و صفحات وب وجود دارد. علاوه بر اين‌ها کليدهاى اختصاصى براى تلويزيون، موسيقى و اينترنت در نظر گرفته شده است.

بنا بر ادعاى سامسونگ صفحه لمسى اين دستگاه يک نوآورى محسوب مى‌شود و بسيار حساس است که بطور دقيق اثر لمس توسط کاربر را تشخيص مى‌دهد. اين امر حرکت در بين منوها را آسان مى‌سازد.

اين گوشى از نوع GSM سه بانده است و از استانداردهاى ارتباطى بى‌سيم EDGE و HSDPA با فرکانس 2100 مگاهرتز پشتيبانى مى‌کند. اين محصول حدوداً در ماه سپتامبر براى فروش عمومى در دسترس خريداران قرار خواهد گرفت.

Irix و Linux
پيش از راه يافتن Linux به صنعت فيلمسازي، استوديوهاي فيلمسازي و جلوه‌هاي ويژه كامپيوتري بيشتر ازIrix  به عنوان سيستم‌عامل و از نرم‌افزارها و سخت‌افزارهاي سيليكون گرافيكس (شركت سازنده API گرافيكي OpenGL)براي ساخت فيلم هاي خود استفاده مي كردند.

آيريكس سيستم‌عاملي براساس استانداردهاي يونيكس است كه توسط شركت سيليكون گرافيكس (SGI)  طراحي و توسعه داده  شده  است و مي تواند روي كامپيوترها و سرورهاي  32 بيتي  و 64 بيتي اجرا شود.

SGI براي قدرتمند‌كردن آيريكس، نرم‌افزارهاي ويژه‌اي را براي آن طراحي كرده  است كه  بسياري  از آن‌ها در استوديوهاي جلوه‌هاي ويژه مورد استفاده  قرار گرفته‌اند. تازه‌ترين نگارش اين سيستم‌عامل، Irix 6.5.29، سيستم‌عاملي 64 بيتي است كه در چهاردهم فوريه سال 2006 عرضه شده است.
 
SGI براي مهندسان صنعت فيلمسازي  بسيار شناخته شده است. از اين‌رو هنگامي كه ويندوز به سيستم‌عاملي فراگير تبديل شد، سيستم‌هايي مبتني بر ويندوز NT و هنگامي كه هاليوود به لينوكس روي آورد، سيستم‌هاي لينوكسي را  نيز عرضه  كرد كه هم اكنون در شركت‌هاي فيلمسازي مورد استفاده قرار مي گيرند. هر چند ساخته شدن PCهاي سريع و قدرتمند استفاده از سخت‌افزارهاي SGI را كاهش داده است، اين شركت منعطف، با پشتيباني از لينوكس، هم در سخت‌افزارها و هم در نرم‌افزارهاي خود و سازگار كردن نرم‌افزار Maya با آن، شركت مورد علاقه فيلمسازان است.

لينوكس و فيلمسازان‌
شايد لينوكس سومين سيستم‌عامل  رايج پس از ويندوز  و مكينتاش باشد، ولي در استفاده در سيستم‌هاي گرافيكي قدرتمند، بالاتر از ديگران قرار دارد و در ساخت جلوه‌هاي  ويژه  بيش از سي فيلم  بسيار موفق و پرفروش مانند، ارباب حلقه‌ها، جنگ‌هاي ستاره‌اي: اپيزود 2، هري پاتر، شِرك و تايتانيك به عنوان سيستم‌عامل مورد استفاده قرار گرفته است.

شتاب تجاري  لينوكس از زماني آغاز شد كه به‌عنوان  پلتفرم  در سرويس‌دهي به صفحات وب مورد استفاده قرار گرفت. در سال‌هاي رشد انفجاري اينترنت، لينوكس يك سوم سرورهاي آي‌اس‌پي‌ها را روي وب سرور آپاچي، به خود اختصاص داد. چيزي كه شركت‌هاي اينترنتي دوست داشتند، سرعت زياد و هزينه كم لينوكس بود. متخصصان  فناوري استوديوهاي  فيلمسازي با ديدن  لينوكس روي سرورهاي  آپاچي و سرعت  بالاي اين تركيب در سرويس‌دهي به صفحات وب به فكر استفاده از لينوكس روي  سرورهاي رندركننده افتادند و اين‌كه آيا لينوكس مي‌تواند فيلم‌ها را سريع‌تر و ارزان‌تر توليد كند؟

لينوكس در سال 1997 به هاليوود راه يافت؛ زماني كه شركت (Digital Domain (D2 براي رندر كردن جلوه‌هاي ويژه فيلم تايتانيك از آن به عنوان  پلتفرم  كامپيوترهاي خود استفاده كرد و اين سيستم‌عامل  جايگزين Irix شد، ولي لينوكس پيش از تصرف استوديوهاي جلوه‌هاي ويژه با موانعي روبه‌رو بود كه بايد آن‌ها را پشت‌سر ‌مي‌گذاشت. بزرگ‌ترين مانع  لينوكس براي اين كار، تنها عدم وجود درايورهاي گرافيكي قدرتمند بود.

كارايي گرافيكي لينوكس بسيار پايين‌تر از سيستم‌عامل‌هاي ديگر بود. لينوكس با نبود درايورهاي گرافيك سه بعدي شتاب‌دهنده در پلتفرم SGI روبه‌رو بود. در حالي كه nVidia و ديگر سازندگان  كارت‌هاي ويژه بازي‌هاي كامپيوتري، كارايي گرافيكي را در سيستم‌هاي ويندوزي كه از API ويژه خود يعني DirectX استفاده مي كردند به خوبي ارتقا داده بودند و ويندوز آماده‌تر از لينوكس براي تصرف دنياي فيلمسازي به نظر مي‌رسيد. ولي روي آوردن  استوديوها به ويندوز بيشتر از آنچه كه تصور مي‌شد سخت بود.

تبديل ميليون‌ها سطر كد داخلي يونيكس به كدهاي قابل اجرا روي سكوهاي ويندوز يك كابوس بود. كدهاي واسط گرافيكي كاربر و چندوظيفه‌اي  طراحي شده براي آيريكس براي تبديل به كدهاي قابل اجرا روي ويندوز NT نياز به تغييرات بسيار زيادي داشت. كدام راه آسان‌تر بود؟ تبديل ميليون‌ها سطر كد يونيكس به كد ويندوز يا نوشتن يك درايور گرافيكي قدرتمند براي لينوكس؟ در همين زمان شركت nVidia درايور جديدي را طراحي نمود كه كارايي گرافيكي را هم در سيستم‌هاي ويندوز و هم در سيستم‌هاي لينوكس بالا مي برد.

آنچه شركت‌هاي فيلمسازي را بيشتر بر آن مي‌داشت تا از لينوكس به‌ويژه روي سيستم‌هاي SGI استفاده كنند، پشتيباني خوب آن بود؛ هر چه SGI از نيازهاي صنعت فيلمسازي پشتيباني مي‌كرد، مايكروسافت همان‌قدر به آن بي‌اعتنا بود. شركت‌ها دريافتند كه خودشان بايد به خودشان كمك كنند. آن‌ها براي توسعه سيستم‌عامل خود به جهت بالابردن كارايي گرافيكي سيستم‌هايشان به سورس كد نياز داشتند و لينوكس اين ويژگي‌ را داشت.

لينوكس از سيستم‌عاملي با كارايي گرافيكي پايين به سيستم‌عاملي قدرتمند براي پديدآورندگان جلوه‌هاي ويژه كامپيوتري تبديل شد. از آنجا كه لينوكس براساس يونيكس نوشته شده بود، تبديل كدهاي Irix و يونيكس به لينوكس، بسيار آسان‌تر از تبديل آن‌ها به كد ويندوز بود.

همچنين استوديوهاي هاليوودي دريافتند كه با داشتن يك  پلتفرم  استاندارد اپن سورس  براي توسعه، هر استوديو مي تواند منابع ونرم‌افزارهاي ويژه خود را روي آن توسعه دهد. هم اكنون نيز برخي از استوديوها بيش از يكصد برنامه‌نويس لينوكس دارند كه روي نرم‌افزارهاي ويژه آن استوديو كار مي كنند.

انيميشن Shrek ساخته شركت DreamWorks كه در سال 2001 ساخته شد، نخستين فيلم موفقي بود كه در پلتفرم  لينوكس پياده‌سازي و رندر شد. به گفته Ed Leonard از شركت دريم‌وركس: <كارايي سيستم‌‌هاي مبتني بر لينوكس و كاهش هزينه‌ها، از بزرگ‌ترين ويژگي‌هاي استفاده از لينوكس بود.> اين شركت هم اكنون داراي بيش از دويست كامپيوتر دسكتاپ لينوكس براي انيماتورها و چهارصد سرور لينوكس است.

دريم‌وركس تا‌كنون تقريباً سه ميليون سطر  برنامه‌نويسي كرده كه همه آن‌ها به پلتفرم لينوكس منتقل شده است و با ساخت استوديوي ديگري در كاليفرنيا كه ساختار سيستم‌هاي آن، همه مبتني بر لينوكس است گسترش  بيشتري خواهد يافت.

شركت پيكسار نيز دو ميليون سطر برنامه خود را به سكوي لينوكس منتقل كرده است. امكانات خط فرمان نرم‌افزارRenderMan اين شركت از سال 1999 روي لينوكس قابل دسترسي است. همچنين RenderMan Artist Tool نيز براي استفاده در نرم‌افزار مايا در سكوي  لينوكس تست بتاي خود را پشت سر گذاشته است. Peachey معاون پژوهش و توسعه شركت پيكسار مي‌گويد: <انتقال نرم‌افزارهاي اختصاصي شركت به لينوكس بسيار سريع انجام‌شد، هر توسعه‌دهنده شركت روزانه  به طور متوسط دوهزار سطر برنامه را به كدهاي  لينوكس تبديل مي‌كرد.> پيكسار هم اكنون داراي پانصد كامپيوتر دسكتاپ SGI است و از سرورهاي شركت سان براي سيستم‌هاي رندر‌كننده خود استفاده  مي‌كند.

همچنين  از  حدود  سي كامپيوتر  لينوكسي براي  توسعه  نرم‌افزارهاي خود و يكصد و بيست  كامپيوتر  لينوكسي در توليد محصولات خود بهره مي‌برد. انيميشن در جستجوي نيمو توسط سيستم‌هاي لينوكسي پيكسار توليد شد.

به گفته اندي هندريكسون، پژوهشگر و توسعه‌دهنده ارشد شركت ILM، سازنده جلوه‌هاي  ويژه فيلم‌هاي بسيار مشهور جنگ‌هاي ستاره‌اي: <شركت ILM براساس يك زمانبندي، حدود بيست درصد از  ششصد  دسكتاپ و  بيست درصد از سكوهاي رندركننده خود را به كامپيوترهاي  لينوكسي تبديل كرده است. ILM براي جلوگيري از  ايجاد شوك در توليد محصولات خود هم از Irix كه قبلاً مورد‌استفاده قرار مي‌گرفت و هم از سيستم‌هاي جديد لينوكس پشتيباني خواهد كرد.>

به گفته رابرت ويور، از شركت :ILM <هنگام ساخت اپيزود دوم فيلم جنگ‌هاي ستاره‌اي، ارتقاي كامپيوترهاي اين شركت از RISC به لينوكس افزايش چشمگيري در كارايي و سرعت توليد فيلم ايجاد كرد. سيستم‌هاي قبلي بسيار كند بودند و طراحي شليك ليزر توسط كاراكترهاي فيلم در اين سيستم‌ها بيشتر شبيه پرتاب نيزه از آب درمي‌آمد. با تبديل سيستم‌عامل كامپيوترها به لينوكس سرعت اين كامپيوترها پنج برابر افزايش يافت.>

در ساخت جلوه‌هاي ويژه كامپيوتري جنگ‌هاي ستاره‌اي: اپيزود 2، از ششصد كامپيوتر لينوكسي استفاده شده است.

 ILM براي دستيابي به وضوح بالاتر در نمايش فيلم‌هاي خود،  پخش كننده Irix Quicktime ويژه اين شركت را از سكوي ايريكس به لينوكس منتقل كرد و بدين ترتيب وضوح فيلم‌هاي فرمت MPEG-1 و AVI از 320 در 240 به  1280 در 700 افزايش يافته است و اين پخش‌كننده‌ها مانند مانيتورهاي رايج مي‌توانند بيست و چهار فريم را در  هر ثانيه نمايش دهند.

شكل1- ILM نرم‌افزار اختصاصي خود را بر اساس نرم‌افزار انيميشن سه بعدي تجاري SoftImage توسعه داد تا بتواند كاراكتر Yoda را در فيلم Star Wars :Episode II طراحي كند.

مهاجرت شركت Weta Digital به لينوكس نيز هنگام ساخت جلوه‌هاي ويژه فيلم  ارباب حلقه‌ها روي داد. در اين فيلم از دويست و سي كامپيوتر SGI مبتني بر آيريكس و لينوكس براي ساخت بيش از هزار و دويست صحنه داراي جلوه‌هاي ويژه كامپيوتري استفاده شد.
 
وجود موتور گرافيكي ويژه روي سكوهاي SGI در بالابردن سرعت كار طراحان گرافيكي فيلم بسيار مؤثر بود.

 اين شركت از نرم‌افزاري موسوم به Massive براي ساخت جمعيتي از Orcهاي ديجيتال در ارباب حلقه‌هاي 2 استفاده مي‌كرد.

به‌گفته Stephen Regelous يكي از توسعه‌دهندگان نرم‌افزار Massive، براي  به‌حركت درآوردن يكصد هزار كاراكتر مجازي با استفاده از نرم‌افزاري ديگر زمان بسيار زيادي موردنياز بود. با استفاده از پلتفرم لينوكس، كارايي نرم افزار Massive دو برابر سريع‌تر از ويندوز شد.


تنها استوديوهاي ايالت متحده نبودند كه به لينوكس روي آوردند، Double Negative بخشي از شركت يونيورسال در لندن فيلم‌هايي مانند <مأموريت غيرممكن 2> را براساس سيستم‌هاي لينوكسي ساخته است.
 
در سال 2004 از اين شركت خواسته شد اسكادران بمب‌افكن‌هاي آلماني را براي فيلم <دشمن پشت دروازه> طراحي كند. به گفته Ian Chisholm مهندس ارشد اين شركت: <هيچ هواپيماي واقعي‌اي در اين فيلم به پرواز درنيامد؛ چرا كه اين نوع هواپيماها متعلق به پنجاه سال پيش بودند؛ همه آن‌ها توسط  انيماتورها، با استفاده از نرم‌افزار مايا و در كامپيوترهاي لينوكسي طراحي شدند. براي تلفيق صحنه‌ها با هم و نيز ساخت افكت‌هايي مانند انفجار، از نرم‌افزار Apple Shake تحت لينوكس استفاده شد.>

با اين وجود همه تصاوير متحرك كامپيوتري با نرم‌افزارهاي اختصاصي شركت‌ها طراحي نمي‌شوند. بسته‌هاي نرم‌افزارهاي  مدل‌سازي و انيميشن تجاري كه توسط شركت‌هاي نرم‌افزاري توليد مي‌شوند نيز نقشي حياتي در ساخت تصاوير متحرك كامپيوتري دارند. زماني كه دريم‌وركس فيلم شِرِك را روي پلتفرم لينوكس ساخت، از نرم‌افزارهاي ويژه خود استفاده كرد؛ چرا كه در آن زمان نرم‌افزارهايي كه پاسخگوي نياز آن‌ها باشد وجود نداشت، ولي هم اكنون سه نرم‌افزار انيميشن‌سازي تجاري آماده داراي نسخه‌هاي لينوكسي نيز هستند و بيشتر مورد استفاده استوديوها قرار مي گيرند: نرم‌افزار SideFx Houdini كه نسخه لينوكسي آن در سال 1999، و نرم‌ا‌فزارهايAlias Maya و SoftImage كه نسخه لينوكسي آن‌ها در سال 2001 عرضه شدند.

جالب اين‌كه  اپل و پيكسار كه استيو جابز در راس هر دو قرار دارد، به دو شركت قدرتمند سازنده نرم‌افزارهاي تحت لينوكس تبديل شده‌اند. براي نمونه، نسخه لينوكسي رايج‌ترين نرم‌افزار تلفيق (compositing) انيميشن موسوم به Apple Shake توسط شركت اپل در سال 2000 و رايج‌ترين نرم‌افزار رندر كننده موسوم به Pixar RenderMan توسط شركت پيكسار  در سال  1999 عرضه شد.

برخي از فيلم‌هاي مشهوري كه براي ساخت آن از لينوكس به‌عنوان سكوي كاري استفاده شده است:

تايتانيك‌ آرماگدون‌ باشگاه مشت زني‌ روز ششم‌ سوپرنوا مردان‌ سياره سرخ‌ دشمن پشت دروازه‌‌ها شرك‌ آخرين فانتزي‌ هري پاتر آسمان وانيلي‌ ارباب حلقه‌ها - 2 جنگ‌هاي ستاره‌اي: قسمت دوم‌ ماشين زمان‌ ماتريكس - 2

كمبود نرم افزارهاي گرافيكي اپن سورس
استفاده از لينوكس كه يك نرم‌افزار اپن‌سورس است، توسط استوديوهاي فيلمسازي كه سورس‌كد  نرم‌افزارهاي اختصاصي خود را محرمانه نگاه مي‌دارند، شگفت‌انگيز به نظر مي‌رسد. حقيقت اين است كه استوديوها دريافتند كه با داشتن يك سيستم با سورس كد باز، توسعه نرم‌افزارهاي اختصاصي آن‌ها  آسان‌تر و سريع‌تر از پيش خواهد بود.

همچنين خود شركت‌ها مي‌توانند قابليت‌هاي  تخصصي‌اي را كه  تنها در كارهاي ويژه كاربرد دارد و توليدكنندگان  لينوكس آن‌ها را در سيستم‌عامل  قرار نداده اند، در ساختار لينوكس توسعه دهند.

البته تنها نرم‌افزارهاي تحت لينوكس اندكي براي طراحي، مدل‌سازي و انيميشن وجود دارند كه به صورت اپن‌سورس عرضه مي‌شوند. براي نمونه، CinePaint نرم‌افزاري مانند فتوشاپ است كه براي ايجاد هرگونه تغيير در تصاوير به كار مي‌رود.

اين نرم‌افزار مانند لينوكس اپن‌سورس و به صورت رايگان قابل دانلود است. CinePaint براساس پروژه‌اي نرم‌افزاري موسوم به Film Gimp كه در سال  1998 با هدف ساخت يك بسته طراحي قدرتمند براي لينوكس آغاز شد، ساخته شده است.

استوديوهاي فيلمسازي و جلوه‌هاي ويژه  نيز كارهاي زياد و زمانبري براي  توسعه  نرم‌افزارهاي اختصاصي خود انجام داده‌اند، ولي اين  نرم‌افزارها  تنها در پروژه‌هاي خود اين استوديوها به كار مي‌روند و سورس كد آن‌ها بسيار محرمانه است. برخي از اين نرم‌افزارها از اساس و بدون استفاده از هسته نرم‌افزارهاي ديگر ساخته شده‌اند و برخي ديگر پلا‌گين‌هايي هستند كه همراه نرم‌افزارهاي حرفه‌اي وتجاري مانند Alias Maya و Apple Shake مورد استفاده قرار مي‌گيرند.
 
هر چند سورس‌كد نرم‌افزارهاي  تجاري آماده  نيز  براي  بيشتر  كاربران، بسته است، اما استوديوها قراردادهايي با شركت‌هاي توليدكننده آن‌ها مي‌بندند كه براساس آن مي‌توانند به سورس كد آن‌ها دسترسي داشته باشند. 

لينوكس نوع جديدي از همكاري را ميان شركت‌هاي فيلمسازي پديد آورده است. اين  شركت‌ها كه پيش از اين سورس‌كد نرم‌افزارهاي اختصاصي خود را محرمانه نگاه مي‌داشتند، هم اكنون با روي آوردن به لينوكس و استفاده از آن، بخشي از كد نرم‌افزارهاي خود را به صورت اپن سورس، با شركت‌هاي ديگر به اشتراك مي‌گذارند.

Iolo Search and Recover4 
 شركت معتبر iolo Technologies كه نرم‌افزار قدرتمند و محبوب System Mechanic را ارائه كرده است، با ارائه نرم‌افزار Search and Recover در حيطه نرم‌افزارهاي بازيابي اطلاعات نيز بسيار قدرتمند ظاهر شده است.
اين نرم‌افزار هم براي كاربران مبتدي و هم براي كاربران حرفه‌اي گزينه مناسبي محسوب مي‌شود. كاربران مبتدي توسط يك ويزارد، مرحله به مرحله راهنمايي مي شوند. اين نرم‌افزار قبل از اقدام به بازيابي، پيش‌نمايشي از اسناد مختلف و انواع فايل‌هاي مالتي‌مديا را به كاربر ارائه مي‌كند. به اين ترتيب كاربر با اطمينان فايل مورد نظر را انتخاب و بازيابي مي‌كند. همچنين Search and Recover با استفاده از قابليت SmartScan خود، كاربر را قادر مي‌سازد تمام آنچه را كه به هر دليلي پاك شده است، به صورت يكجا بازيابي و ذخيره كند. از ديگر سرويس‌هاي مفيد اين نرم‌افزار مي‌توان به ابزار StrongScan اشاره كرد كه قادر است بسياري از اطلاعات و فايل‌هايي را  بازيابي و ذخيره كند كه ماه‌ها و حتي سال‌ها قبل حذف شده‌اند.

يكي از قابليت‌هاي منحصر به فرد Search and Recover، توانايي بازيابي اطلاعات پاك شده از سي‌دي‌ها و DVDهاي داراي قابليت رايت مجدد (CD-RW/DVD-RW) است. همچنين اگر از نرم افزار هايي مانند Outlook ،Outlook Express ،Netscape ،Thunderbird و Eudora براي دريافت ايميل استفاده مي‌كنيد، با در اختيار داشتن Search and Recover براي بازيابي ايميل‌هاي پاك شده، هيچ‌گونه نگراني و دردسري نخواهيد داشت.

128 مگابايت حافظه رم، ده مگابايت فضاي ديسك سخت، Windows Media Player 6/4 يا بالاتر و nternet Explorer6 با Service Pack 2 حداقل نيازمندي‌هاي اين نرم‌افزار است كه از طرف شركت سازنده به كاربران توصيه شده است. اين نرم افزار روي ويندوز هاي 98،ME ،2000 و XP قابل اجرا است.
  
Handy Recovery 3.0 
Handy Recovery نرم‌افزاري كوچك  با كاربردي بسيار آسان و در عين حال بسيار قدرتمند و كارآمد براي بازيابي اطلاعات پاك شده  است. اين نرم‌افزار فايل‌هايي را بازيابي مي‌كند كه بر اثر آلودگي به ويروس يا خطا‌هاي مختلف نرم‌افزاري آسيب ديده يا به طور كامل از دست رفته‌اند.

 اين نرم‌افزار همچنين قابليت بازيابي اطلاعات از پارتيشن‌هاي فرمت شده ديسك‌سخت را دارد. يكي از قابليت‌هاي بسيار مناسب و منحصر به فرد اين نرم‌افزار، نمايش تمام پوشه‌ها و فايل‌هاي پاك شده در قالب محيطي مشابهWindows Explorer است. به اين ترتيب كاربر قادر است قبل از اقدام به بازيابي، فهرستي مرتب از اطلاعات پاك شده سيستم را مشاهده نمايد و سپس براي بازيابي اطلاعات مورد نياز اقدام كند.
 
Handy Recovery مي‌تواند سيستم را بر اساس نام فايل يا پوشه پاك شده جست‌وجو كند و احتمال بازيابي موفق هر فايل يا پوشه را به كاربر اعلام نمايد. اين برنامه روي تمام نسخه‌هاي ويندوز قابل استفاده است. و از تمام انواع سيستم فايل‌هاي ويندوزي (FAT 12/16/32 NTFS /NTFS5) به خوبي پشتيباني مي‌كند و توانايي بازيابي فايل‌هاي فشرده و رمزنگاري شده در پارتيشن‌هاي NTFS را دارد و براي كاربراني كه در جست‌وجوي نرم‌افزاري ساده و در عين حال قدرتمند براي بازيابي اطلاعات هستند، گزينه بسيار مناسبي به شمار مي‌رود.

O&O DiskRecovery 4 
O&O Software عناوين متنوعي از نرم‌افزار‌هاي بازيابي اطلاعات را در منوي محصولات خود معرفي كرده است كهO&O DiskRecovery يكي از اين محصولات است. اين نرم‌افزار قادر است تمام سكتورهاي ديسك سخت، انواع كارت‌هاي حافظه و دوربين‌هاي ديجيتال و ... را براي بازيابي فايل‌ها زيرورو كند. حتي زماني كه سيستم فايل به طور كامل فرمت شده يا به هر دليلي دچار خرابي و آسيب‌هاي جدي شده باشد، O&O DiskRecovery بازيابي اطلاعات پاك شده و از بين رفته را ممكن مي‌سازد و توانايي شناسايي، بازيابي و ذخيره بيش از 350‌‌نوع فرمت مختلف را  نيز دارد.

 O&O DiskRecovery به موتور قدرتمند O&O DeepScan مجهز است و مي‌تواند با جست‌وجوي عميق در ميان داده‌ها، حتي كوچك‌ترين فايل‌ها را بازيابي نمايد. ويرايش 4 اين نرم‌افزار براي استفاده در ويندوزهاي
2000 ، XP ، NT 4.0 و 2003 ارائه شده است.

UndeleteOnClick 1.2 
 توجه تيم طراحي UndeleteOnClick به دو مشخصه كاربرد آسان و كارايي و قدرت مناسب در بازيابي اطلاعات از دست رفته هنگام كار با اين نرم‌افزار كاملاً محسوس و ملموس است. UndeleteOnClick نرم‌افزار نسبتاً نوپا و جديدي در حيطه خود محسوب مي‌شود، اما از لحاظ قابليت و كارآيي نرم‌افزار مناسبي به شمار مي‌رود.

اين نرم‌افزار از انواع (FAT 12 ، 16، 32) و همچنين NTFS به خوبي پشتيباني مي‌كند و توانايي بازيابي اطلاعات از ديسك سخت، فلاپي‌ديسك و انواع كارت‌هاي حافظه مورد استفاده در تجهيزات همراه را دارد.  بازيابي فايل‌هاي فشرده و رمزگذاري شده در پارتيشن‌هاي با سيستم فايل NTFS، سرعت بالا در جست‌وجو و بازيابي فايل‌ها و امكانات متنوع براي جست‌وجوي اطلاعات بر اساس مشخصاتي مانند نام فايل يا پوشه، نوع (پسوند)، اندازه و تاريخ ايجاد و ويرايش، از ديگر قابليت‌هاي اين نرم‌افزار به حساب مي‌آيد.

UndeleteOnClick در ويندوزهاي 98SE و تمامي نسخه هاي بعد از آن و همچنين ويندوز ويستا قابل استفاده است.

Active Undelete 5.1 
اين نرم‌افزار قدرتمند علاوه بر پشتيباني از سيستم‌هاي فايلي NTFS ،FAT 32 ،FAT 16 ،FAT 12 كه تقريباً در تمام نرم‌افزارهاي مشابه نيز پشتيباني مي‌شوند، از دو سيستم فايل NTFS5 و NTFS+EFS نيز به خوبي پشتيباني مي‌كند. همچنين از ديسك‌هاي سخت خارجي (External) و هاردديسك‌هاي حجيم چند صدگيگابايتي نيز به خوبي پشتيباني مي‌نمايد.

امكان بازيابي فايل‌هاي فشرده و رمزگذاري شده در پارتيشن هاي NTFS، فايل‌هاي آسيب ديده و پاك شده به دلايل مختلف، اطلاعات از دست رفته در پارتيشن‌هاي فرمت شده، پشتيباني از فايل‌هاي داراي اسامي طولاني، قابليت جست‌وجوي پيشرفته بر اساس مشخصات مختلف يك فايل (نام، پسوند، اندازه و ...) و بازيابي اطلاعات از انواع كارت‌هاي حافظه و فلاپي‌ديسك‌ها از ديگر امكانات اين نرم‌افزار است. از ديگر ويژگي‌هاي Active Undelete مي‌توان به رابط كاربري مرورگر گونه نرم‌افزار، ارائه فهرستي از فايل‌ها و پوشه‌هاي قابل بازيابي توسط نرم‌افزار به كاربر و امكان انجام عمليات پويش و بازيابي با دو متد Basic (جست‌وجوي سريع و مقدماتي) و Thorough (جست‌وجوي عميق و كامل) اشاره كرد. Active Undelete در تمام نسخه هاي ويندور قابل استفاده است.

FileRescue Professional 2.5 
FileRescue Professional از سيستم هاي فايلي NTFS ،FAT 32 ،FAT 16 ،FAT 12 و همچنين NTFS5 به خوبي پشتيباني مي‌كند.

قابليت بازيابي اطلاعات پاك‌شده، آسيب ديده بر اثر خطاهاي مختلف نرم‌افزاري و همچنين فايل‌ها و اطلاعات از بين رفته يا تخريب‌‌شده توسط ويروس‌ها را دارد. رابط كاربري آن بسيار ساده و گويا است و در عين حال با استفاده از يك ويزارد كاربر را مرحله به مرحله راهنمايي مي‌كند. اين نرم‌افزار از فرمت‌هاي محدودي پشتيباني مي‌كند و در مجموع در قياس با ديگر نرم‌افزارهاي بررسي شده، نرم‌افزار متوسطي ارزيابي مي‌شود.

AMD براي نشان دادن اين قسمت از فعاليت خود تعدادي از سردبيران و نويسندگان سايت‌هاي بزرگ مرتبط با سخت‌افزار را دعوت كرد تا با بازديد از امكاناتي كه اين شركت در اختيار تيم فراري گذاشته بود، ديدي گسترده‌تر نسبت به توانايي‌هاي اين شركت پيدا نمايند. در طول بازديد هم البته به علت رقابت بين شركت‌ها، اجازه عكسبرداري از سيستم‌هايي كه در اين مقاله معرفي شده‌اند، داده نشد.

اگر اخبار مسابقات فرمول يك را دنبال نماييد، حتماً با تيم فراري و راننده مشهور آن مايكل شوماخر آشنايي داريد و اگر توانسته باشيد اين مسابقات را مشاهده كنيد، لابد نشان AMD را بر پشت ماشين‌هاي فراري مشاهده كرده‌ايد. ولي رابطه بين اين دو شركت تنها يك رابطه تبليغاتي نيست، بلكه اين دو از لحاظ فناوري رابطه تنگاتنگي هم با يكديگر دارند.
 
البته مطمئناً انتظار نداريد كه AMD مسئوليت ساخت بخش‌هايي از موتور ماشين‌ها را قبول كرده باشد، ولي قسمت عمده‌اي از تجهيزات الكترونيكي و سيستم‌هاي فرستنده ماشين توسط AMD طراحي و ساخته شده است.

 
در واقع امروزه و به‌ويژه در مسابقات فرمول يك، علا‌وه بر قدرت موتور و مهارت راننده كه نقش بسيار مهمي در پيروزي يك تيم بازي مي‌كند، تيم‌هاي پشتيباني‌كننده و هدايتگري كه در پس زمينه مسابقه مشغول فعاليتند نيز اهميت بالايي دارند و ديگر نمي‌توان تنها به مهارت‌هاي كسي همانند شوماخر تكيه كرد.

يكي از سيستم‌هايي كه توسط AMD براي ماشين‌هاي فراري طراحي شده است و مورد استفاده قرار مي‌گيرد، سيستم تله متري ‌(Telemetry) است كه وظيفه آن جمع آوري اطلاعات از ماشين و ارسال آن به تيم پشتيباني است. در واقع ماشين در تمام طول مسابقه كاملاً تحت نظر است تا در صورت بروز هر مشكلي بتوان كارهاي لازم را صورت داد و البته به راننده هم توصيه‌هاي لازم را نمود.

اين اطلاعات از قسمت‌هاي مختلف ماشين و توسط سنسورهاي مختلف جمع‌آوري مي‌شود. در هر ماشين بين 100 تا 150 سنسور مختلف وجود دارد. تعداد متفاوت سنسورها به خاطر اين است كه در هر مسابقه تعدادي از آن‌ها با توجه به شرايط، به سيستم اضافه مي شوند و تعدادي از آن‌ها نيز از سيستم حذف مي‌گردند.

جمعآوري اطلاعات از سنسورها و ارسال آن‌ها به صورت بي‌درنگ (Real Time) انجام مي‌شود. به طوري كه ميزان تأخير از ثبت يك واقعه توسط سنسور و دريافت آن توسط مركز تجزيه و تحليل تيم تنها حدود دو ميلي‌ثانيه طول مي‌كشد. اطلاعات به صورت بي‌سيم منتقل مي‌شوند و البته مطمئناً شما هم انتظار نداشتيد كه اين كار توسط اتصال يك سيم به ماشين در حال حركت صورت بگيرد. ارتباط بي‌سيم توسط 1000 تا 2000 كانال تله‌متري و با فركانس 5/‌1 گيگاهرتز برقرار مي‌شود و البته تمام اطلاعات هم قبل از ارسال كد مي‌شوند تا هم امكان استفاده توسط رقبا نباشد و هم از ارسال صحيح اطلاعات مطمئن شوند.

 سرعت انتقال اين سيستم برخلاف ساير سيستم‌هاي انتقال اطلاعات كه با كيلوبايت در هر ثانيه نمايش داده مي‌شود، با Samples در ثانيه سنجيده مي‌شود و ميزان نمونه‌هاي جمع‌آوري شده در طول يك مسابقه ممكن است. حتي تا حد 5/‌1 ميليارد نمونه هم برسد. البته هر ماشين در كنار ارسال اين اطلاعات، آخرين نمونه‌ها را نيز ذخيره مي‌كند تا در صورتي كه وقفه‌اي در ارسال اطلاعات پيش آمد، بتوان از اين نمونه استفاده كرد.

با اين حال بايد ديد اين حجم اطلاعات كه توسط سيستم تله‌متري ساخت AMD براي مهندسان فراري فرستاده مي‌شود، چگونه به كار ميآيد؟ كل اين اطلاعات در دو مركز دريافت مي‌شود. هم گروهي از مهندسان در كنار زمين مسابقه آن را دريافت مي‌كنند و هم مهندسان حاضر در پايگاه فراري؛ و البته در صورت نياز، امكان ارتباط با كارخانه و گرفتن اطلاعات لازم هم وجود دارد.

اين اطلاعات توسط سيستم‌هاي 64 بيتي مبتني بر ويندوز و پردازنده‌هاي 64 بيتي Opteron مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرند و خصوصيات و مشخصات هر شاخص و كيفيت آن مورد بررسي دقيق قرار مي‌گيرد تا در صورت ثبت هر اشكالي، بتوان سريعاً راه‌حل لازم را پيدا كرد.

لازم به ذكر نيست كه به منظور بهره‌گيري از حداكثر توان پردازنده‌هاي 64 بيتي كه امكان استفاده بيشتري از حافظه سيستم را هم به برنامه‌ها مي‌دهند، تمام نرم‌افزارها و برنامه‌هايي كه در اين مجموعه مورد استفاده قرار مي‌گيرند، به صورت 64 بيتي نوشته شده‌اند تا كارآيي بهتري را نمايش دهند.

 پس از بررسي نتايج حاصل و تجزيه و تحليل‌هاي لازم كه توسط يك تيم 25‌‌نفري از مهندسان فراري صورت مي‌گيرد، از آن جايي كه طبق قوانين فدراسيون جهاني اتومبيلراني امكان فرستادن فرامين الكترونيكي به خود ماشين وجود ندارد، نتايج اين تحليل‌ها براي دادن دستوراتي به راننده از طريق گوشي مورد استفاده قرار مي‌گيرد تا بتواند در ادامه مسابقه، عملكرد بهتري را از خود به نمايش بگذارد. دقت كنيد كه تمام اين پروسه در حين مسابقه و در حالي كه راننده در پيست در حال مسابقه است، انجام مي‌شود. اين سيستم نه تنها در مسابقات، بلكه در تمرين‌ها هم مورد استفاده قرار مي‌گيرد و البته نتايج حاصل در دوره‌هاي زماني متوالي براي بهبود كلي ماشين و امكانات آن مورد بهره‌برداري قرار مي‌گيرند.

ذكر اين نكته هم خالي از فايده نخواهد بود كه كل سيستم‌ها و كامپيوترهايي كه توسط تيم فراري مورد استفاده قرار مي‌گيرند، توسط شركت AMD و با استفاده از پردازنده هاي اين شركت تهيه شده است

براي ساخت انيميشن و بازي‌هاي كامپيوتري به طراحي مناظر طبيعي نيازمنديم. اين نرم‌افزار به طراحان گرافيك كامپيوتري امكان ايجاد محيط‌هايي كاملاً طبيعي و واقعي را مي‌دهد‌كه آن‌ها را مي‌توان در ‌نرم‌افزارهاي معروفي چون تري‌دي‌مكس يا مايا رندر نمود و در پروژه‌ها استفاده كرد. تمامي امكانات اين نرم‌افزار از داخل برنامه طراحي سه‌بعدي مورد استفاده شما، قابل دسترسي است. بنابراين با نصب اين نرم‌افزار كافي است از داخل برنامه تري‌دي‌مكس، از امكانات اين برنامه حرفه‌اي استفاده كنيد.

با اين برنامه محيط طراحي شده را نور پردازي كنيد، سايه‌هاي مناسب را ايجاد نماييد و مناطق انعكاس نور را مشخص كنيد. مناظر طبيعي ساخته شده آن قدر واقعي هستند كه معماران نيز مي‌توانند از اين ابزار براي ارائه طرح‌هاي خود استفاده كنند. از امكانات حرفه‌اي اين نرم‌افزار، ايجاد حركت در مناظر است. مثلاً مي‌توانيد وزش باد را شبيه‌سازي كنيد. به‌طوري كه  با وزشآن برگ‌هاي درختان به حركت درآيند. اگر در طراحي سه بعدي، حرفه‌اي هستيد، پس از مدتي كار با اين نرم‌افزار قادر به ايجاد مناظري خواهيد بود كه باور غير‌طبيعي بودن آن مشكل خواهد بود. نسخه حرفه‌اي اين نرم‌افزار با قيمت 945 دلار به فروش مي‌رسد كه نسبت به توانايي‌هاي آن قيمت مناسبي است.

هرچند من لینک دانلودشو واستون میذارم و اینجور  کلی صرفه جویی ارزی و اقتصادی میشه و  دیگه ارز از مملکت خارج نمیشه بره تو جیب این خرجی های لامذهب بی تربیت...

http://rapidshare.com/files/11273887/Vue6_infinite_Xstream.part1.rar.html
http://rapidshare.com/files/11279918/Vue6_infinite_Xstream.part2.rar.html
http://rapidshare.com/files/11280658/Vue6_infinite_Xstream.part3.rar.html
http://rapidshare.com/files/11287734/Vue6_infinite_Xstream.part4.rar.html
http://rapidshare.com/files/11287803/Vue6_infinite_Xstream.part5.rar.html

Serial :

VUE6XST-PKCBS-TXPQZ-HTJSP-NCNDJ-NOD-00579